{"id":15659,"date":"2019-08-21T10:19:42","date_gmt":"2019-08-21T08:19:42","guid":{"rendered":"https:\/\/gaudiumetspes-blog.pl\/?p=15659"},"modified":"2019-08-21T11:59:27","modified_gmt":"2019-08-21T09:59:27","slug":"ciezar-dnia-i-spiekota","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/gaudiumetspes-blog.pl\/index.php\/2019\/08\/21\/ciezar-dnia-i-spiekota\/","title":{"rendered":"Ci\u0119\u017car dnia i spiekota"},"content":{"rendered":"

Niech b\u0119dzie pochwalony Jezus Chrystus!<\/strong><\/p>\n

\"\"Pozdrawiam serdecznie z Surgutu, z Syberii.\u00a0<\/span><\/p>\n

Bardzo serdecznie dzi\u0119kuj\u0119 za wszystkie \u017cyczenia urodzinowe, a przede wszystkim za modlitw\u0119. Jestem wzruszony tym powa\u017cnym podej\u015bciem do modlitwy, do ofiarowania Komunii przez Ann\u0119, wyra\u017con\u0105 w s\u0142owach – zawiod\u0142am was\u2026 bo w tym dniu nie uda\u0142o si\u0119 by\u0107 na Mszy \u015aw. Dzi\u0119kuj\u0119 za modlitw\u0119 i Komuni\u0119 \u015aw. 18 sierpnia, my\u015bl\u0119, \u017ce i 18 te\u017c nam modlitwa jest potrzebna, jak i 21 sierpnia tak\u017ce. Dzi\u0119kuj\u0119 raz jeszcze. Sam modli\u0142em si\u0119 za tych, kt\u00f3rzy szczeg\u00f3lnie w tym dniu o mnie pami\u0119tali i pozdrawiali, bo nawet nie wiem, czy wszystkim zd\u0105\u017cy\u0142em odpowiedzie\u0107. Na samym facebooku by\u0142o ponad sto pozdrowie\u0144, \u017cycze\u0144, wi\u0119c je\u015bli komu\u015b nie odpowiedzia\u0142em wprost, to wybaczcie, ale odpowiedzia\u0142em modlitw\u0105 za Was.<\/p>\n

Do\u0142\u0105czam si\u0119 jednocze\u015bnie do \u017cycze\u0144 imieninowych dla Ks. Jacka, gospodarza tego Domu, nowego i pi\u0119knego. Niech Pan B\u00f3g mu b\u0142ogos\u0142awi i prowadzi, zw\u0142aszcza w tym nowym zadaniu, nowym pos\u0142ugiwaniu, jakie nied\u0142ugo podejmie, a w zasadzie to ju\u017c podj\u0105\u0142. Wspieram modlitw\u0105.<\/p>\n

Dzi\u015b wspomnienie Piusa X, papie\u017ca. Polecam jego biografi\u0119 – ni\u017cej link. Kiedy t\u0119 biografi\u0119 przed chwil\u0105 przeczyta\u0142em, to m\u00f3wi\u0105c kr\u00f3tko, mo\u017cna by podsumowa\u0107 – dobra wytrwa\u0142o\u015b\u0107, wierno\u015b\u0107 powo\u0142aniu, gorliwo\u015b\u0107. Takimi cechami, cnotami odznacza\u0142 si\u0119 jako cz\u0142owiek, jako ksi\u0105dz, jako biskup, jako papie\u017c. Polecam lektur\u0119 tego \u017cyciorysu:<\/p>\n

https:\/\/brewiarz.pl\/czytelnia\/swieci\/08-21a.php3<\/a><\/p>\n

A co dzi\u015b w s\u0142owie?\u00a0<\/span><\/p>\n

(Sdz 9, 6-15)\u00a0<\/span><\/i><\/b><\/p>\n

Wszyscy mo\u017cni miasta Sychem oraz ca\u0142y gr\u00f3d Millo zgromadzili si\u0119 i przyszed\u0142szy pod d\u0105b, gdzie sta\u0142a stela w Sychem, og\u0142osili Abimeleka kr\u00f3lem. Doniesiono o tym Jotamowi, kt\u00f3ry poszed\u0142szy, stan\u0105\u0142 na szczycie g\u00f3ry Garizim, a podni\u00f3s\u0142szy g\u0142os, tak do nich wo\u0142a\u0142: „Pos\u0142uchajcie mnie, mo\u017cni Sychem, a B\u00f3g us\u0142yszy was tak\u017ce. Zebra\u0142y si\u0119 drzewa, aby nama\u015bci\u0107 kr\u00f3la nad sob\u0105. Rzek\u0142y do oliwki: Kr\u00f3luj nad nami! Odpowiedzia\u0142a im oliwka: Czy\u017c mam si\u0119 wyrzec mojej oliwy, kt\u00f3ra s\u0142u\u017cy czci bog\u00f3w i ludzi, aby p\u00f3j\u015b\u0107 i ko\u0142ysa\u0107 si\u0119 ponad drzewami? Z kolei zwr\u00f3ci\u0142y si\u0119 drzewa do figowca: Chod\u017a ty i kr\u00f3luj nad nami! Odpowiedzia\u0142 im figowiec: Czy\u017c mam si\u0119 wyrzec mojej s\u0142odyczy i wybornego mego owocu, aby p\u00f3j\u015b\u0107 i ko\u0142ysa\u0107 si\u0119 ponad drzewami? Nast\u0119pnie rzek\u0142y drzewa do krzewu winnego: Chod\u017a ty i kr\u00f3luj nad nami! Krzew winny im odpowiedzia\u0142: Czy\u017c mam si\u0119 wyrzec mojego soku rozweselaj\u0105cego bog\u00f3w i ludzi, aby p\u00f3j\u015b\u0107 i ko\u0142ysa\u0107 si\u0119 ponad drzewami? W\u00f3wczas rzek\u0142y wszystkie drzewa do krzewu cierniowego: Chod\u017a ty i kr\u00f3luj nad nami! Odpowiedzia\u0142 krzew cierniowy drzewom: Je\u015bli naprawd\u0119 chcecie mnie nama\u015bci\u0107 na kr\u00f3la, chod\u017acie i odpoczywajcie w moim cieniu! A je\u015bli nie, niech ogie\u0144 wyjdzie z krzewu cierniowego i spali cedry liba\u0144skie\u201d.<\/i><\/b><\/p>\n

(Mt 20, 1-16)\u00a0<\/span><\/i><\/b><\/p>\n

Jezus opowiedzia\u0142 swoim uczniom nast\u0119puj\u0105c\u0105 przypowie\u015b\u0107: „Kr\u00f3lestwo niebieskie podobne jest do gospodarza, kt\u00f3ry wyszed\u0142 wczesnym rankiem, aby naj\u0105\u0107 robotnik\u00f3w do swej winnicy. Um\u00f3wi\u0142 si\u0119 z robotnikami o denara za dzie\u0144 i pos\u0142a\u0142 ich do winnicy. Gdy wyszed\u0142 oko\u0142o godziny trzeciej, zobaczy\u0142 innych, stoj\u0105cych na rynku bezczynnie, i rzek\u0142 do nich: \u201eId\u017acie i wy do mojej winnicy, a co b\u0119dzie s\u0142uszne, dam wam\u201d. Oni poszli. Wyszed\u0142szy ponownie oko\u0142o godziny sz\u00f3stej i dziewi\u0105tej, tak samo uczyni\u0142. Gdy wyszed\u0142 oko\u0142o godziny jedenastej, spotka\u0142 innych stoj\u0105cych i zapyta\u0142 ich: \u201eCzemu tu stoicie ca\u0142y dzie\u0144 bezczynnie?\u201d Odpowiedzieli mu: \u201eBo nas nikt nie naj\u0105\u0142\u201d. Rzek\u0142 im: \u201eId\u017acie i wy do winnicy\u201d. A gdy nadszed\u0142 wiecz\u00f3r, rzek\u0142 w\u0142a\u015bciciel winnicy do swego rz\u0105dcy: \u201eZwo\u0142aj robotnik\u00f3w i wyp\u0142a\u0107 im nale\u017cno\u015b\u0107, pocz\u0105wszy od ostatnich a\u017c do pierwszych\u201d. Przyszli naj\u0119ci oko\u0142o jedenastej godziny i otrzymali po denarze. Gdy wi\u0119c przyszli pierwsi, my\u015bleli, \u017ce wi\u0119cej dostan\u0105; lecz i oni otrzymali po denarze. Wzi\u0105wszy go, szemrali przeciw gospodarzowi, m\u00f3wi\u0105c: \u201eCi ostatni jedn\u0105 godzin\u0119 pracowali, a zr\u00f3wna\u0142e\u015b ich z nami, kt\u00f3rzy znosili\u015bmy ci\u0119\u017car dnia i spiekot\u0119\u201d. Na to odrzek\u0142 jednemu z nich: \u201ePrzyjacielu, nie czyni\u0119 ci krzywdy; czy\u017c nie o denara um\u00f3wi\u0142e\u015b si\u0119 ze mn\u0105? We\u017a, co twoje, i odejd\u017a. Chc\u0119 te\u017c i temu ostatniemu da\u0107 tak samo jak tobie. Czy mi nie wolno uczyni\u0107 ze swoim, co chc\u0119? Czy na to z\u0142ym okiem patrzysz, \u017ce ja jestem dobry?\u201d Tak ostatni b\u0119d\u0105 pierwszymi, a pierwsi ostatnimi”.<\/i><\/b><\/p>\n

Chcia\u0142bym zatrzyma\u0107 si\u0119 na Ewangelii. I czytanie wymaga\u0142o by szerszego komentarza, nie zd\u0105\u017cymy z tym, wi\u0119c dzi\u015b zatrzymam si\u0119 na Ewangelii.<\/p>\n

Znana nam dobrze przypowie\u015b\u0107 o robotnikach w winnicy. Byli ci naj\u0119ci rano, kt\u00f3rzy wytrwale pracowali do wieczora. Rano zapewne cieszyli si\u0119, \u017ce znale\u017ali prac\u0119, \u017ce b\u0119dzie za co nakarmi\u0107 rodzin\u0119. Cieszyli si\u0119, \u017ce jest praca i \u017ce dostan\u0105 za ni\u0105 zap\u0142at\u0119. Wiedzieli jak\u0105 – jednego denara. Potem przyszli do pracy inni, potem jeszcze inni, kt\u00f3rzy tak samo cieszyli si\u0119, \u017ce znale\u017ali prac\u0119. Do samego wieczora tak przychodzili. A kiedy nadszed\u0142 wiecz\u00f3r wszyscy prac\u0119 sko\u0144czyli.\u00a0<\/span><\/p>\n

Tu ma\u0142a dygresja do tych, kt\u00f3rzy prac\u0119 przynosz\u0105 do domu, albo prac\u0105 \u017cyj\u0105 w domu. Jest wiecz\u00f3r, jest czas, kiedy prac\u0119 trzeba zako\u0144czy\u0107, zostawi\u0107, wyj\u015b\u0107 z pracy, niezale\u017cnie od tego ile \u017ce\u015bmy zrobili. Koniec dygresji.\u00a0<\/span><\/p>\n

Ciekawe, \u017ce gospodarz zacz\u0105\u0142 wyp\u0142aca\u0107 pieni\u0105dze od ostatnich a nie od pierwszych. Tak jakby specjalnie, na z\u0142o\u015b\u0107\u2026 Nie, nie na z\u0142o\u015b\u0107, chcia\u0142 im, a raczej nam, co\u015b pokaza\u0107.\u00a0<\/span><\/p>\n

W zwi\u0105zku z tym kilka my\u015bli, jakie przychodz\u0105 mi do g\u0142owy, mam nadziej\u0119, \u017ce od Ducha \u015awi\u0119tego\u2026<\/p>\n

Ot\u00f3\u017c, problem robotnik\u00f3w, tych, kt\u00f3rzy pracowali od rana zacz\u0105\u0142 si\u0119 wtedy, gdy si\u0119 zacz\u0119li por\u00f3wnywa\u0107. Obudzi\u0142a si\u0119 zazdro\u015b\u0107 – oni lepsi, my gorsi.<\/p>\n

Por\u00f3wnywanie si\u0119 z innymi, por\u00f3wnywanie si\u0119 rodz\u0105ce zazdro\u015b\u0107 – straszna rzecz.\u00a0<\/span><\/p>\n

Kto\u015b nazwa\u0142 ciekawie zazdro\u015b\u0107 – najg\u0142upszym grzechem. Czemu? Bo nic z niego nie masz a ni w tym \u017cyciu, ani w innym. Ukrad\u0142e\u015b co\u015b, masz grzech, zagra\u017ca to zbawieniu, ale masz cho\u0107 w tym \u017cyciu co\u015b. Tak w przypadku wielu innych grzech\u00f3w, cho\u0107 na chwil\u0119 masz jak\u0105\u015b przyjemno\u015b\u0107. W przypadku zazdro\u015bci – nieprzyjemno\u015b\u0107 od pocz\u0105tku i jeszcze grzech do tego. Po co wi\u0119c zazdro\u015bci\u0107?\u00a0<\/span><\/p>\n

Jak g\u0142upim jest por\u00f3wnywa\u0107 si\u0119 z innymi – oni s\u0105 lepsi, ja gorszy, albo na odwr\u00f3t. owszem, je\u015bli to jest zdrowa rywalizacja, nie budz\u0105ca zazdro\u015bci a mobilizuj\u0105ca do pracy, do wysi\u0142ku, jak w sporcie, to co innego. M\u00f3wi\u0119 tu o g\u0142upiej zazdro\u015bci – jego lubi\u0105, mnie nie lubi\u0105\u2026\u00a0<\/span><\/p>\n

Ca\u0142y dzie\u0144 pracowali i by\u0142o dobrze, byli zadowoleni, wieczorem por\u00f3wnali si\u0119 z innymi i pojawi\u0142a si\u0119 gorycz niezadowolenia, szemrania – po co?<\/p>\n

Pro\u015bmy Boga, by nas uwalnia\u0142 od z\u0142ego i g\u0142upiego por\u00f3wnywania si\u0119, od zazdro\u015bci. Spr\u00f3bujmy si\u0119 dzi\u015b ucieszy\u0107 z tego, \u017ce komu\u015b innemu si\u0119 co\u015b uda\u0142o, \u017ce kogo\u015b innego pochwalili, docenili. Ucieszmy si\u0119 tym szczerze, gratulujmy mu tego i cieszmy si\u0119. Nam nic nie uby\u0142o.\u00a0<\/span><\/p>\n

Inna my\u015bl zwi\u0105zana z tym fragmentem, z t\u0105 przypowie\u015bci\u0105\u2026<\/p>\n

Kiedy owi robotnicy szli do pracy, cieszyli si\u0119, cieszyli si\u0119, \u017ce mog\u0105 pracowa\u0107, \u017ce mog\u0105 pracowa\u0107 w winnicy, u takiego gospodarza. Popracowali dzie\u0144, jak czytamy: \u201eznosili ci\u0119\u017car dnia i spiekot\u0119\u2026\u201d. Wyszli rozgoryczeni, smutni, niezadowoleni\u2026\u00a0<\/span><\/p>\n

Ostatni, kt\u00f3rzy przyszli wieczorem, kt\u00f3rzy tyle czekali i nareszcie si\u0119 dostali do pracy w winnicy, pokazuj\u0105 zapewne rado\u015b\u0107 tych pierwszych, kiedy oni zaczynali.\u00a0<\/span><\/p>\n

Dlaczego w wielu przypadkach ten pierwszy entuzjazm, pierwsza rado\u015b\u0107 ginie pod ci\u0119\u017carem dnia i spiekoty. Szara codzienno\u015b\u0107, wypala, gasi, \u00f3w pierwszy entuzjazm. Czemu? M\u0142odzi zakochani, nie widz\u0105 \u015bwiata poza sob\u0105, serduszka w oczach, mog\u0105 godzinami siedzie\u0107 razem i nic nie robi\u0107 – s\u0105 szcz\u0119\u015bliwi, bo s\u0105 razem. A potem jest \u015blub, dzieci, szara rodzinna codzienno\u015b\u0107\u2026 A potem czasem i rozw\u00f3d\u2026 A nawet je\u015bli nie tak strasznie, to bywaj\u0105 jakie\u015b k\u0142\u00f3tnie, jakie\u015b spory, zm\u0119czenie sob\u0105\u2026 Ju\u017c nie ma godzinami przesiadywania razem. Ci\u0119\u017car dnia i spiekota zwyk\u0142o\u015bci, codzienno\u015bci, zabija \u00f3w pierwszy entuzjazm.\u00a0<\/span><\/p>\n

A w relacjach z Bogiem\u2026 Widz\u0119 cz\u0119sto ludzi, kt\u00f3rzy odnale\u017ali Boga, pi\u0119kne \u015bwiadectwo, niesamowita gorliwo\u015b\u0107, ludzie promieniuj\u0105 Bogiem, daj\u0105 o nim \u015bwiadectwo, modl\u0105 si\u0119, na Msz\u0119 \u015aw. przychodz\u0105 codziennie. A potem, mija czas, wszystko staje si\u0119 takim zwyk\u0142ym, szarym – ci\u0119\u017car dnia i spiekota\u2026\u00a0<\/span><\/p>\n

Uderza w nas s\u0142o\u0144ce, wiatr, mr\u00f3z codzienno\u015bci\u2026\u00a0<\/span><\/p>\n

A mo\u017ce warto wr\u00f3ci\u0107 do tego pocz\u0105tku? Lubi\u0119, nawet do\u015bwiadczonych ma\u0142\u017conk\u00f3w z wieloletnim sta\u017cem, pyta\u0107 o ich pierwsze spotkanie – jak \u017ce\u015bcie si\u0119 poznali? Jak \u017ce\u015bcie si\u0119 spotkali? – zawsze po takim pytaniu pojawia si\u0119 u\u015bmiech na ich twarzach – zawsze.\u00a0<\/span><\/p>\n

W\u0142a\u015bnie, powr\u00f3t do pocz\u0105tk\u00f3w\u2026\u00a0<\/span><\/p>\n

Wczoraj mia\u0142em ma\u0142y jubileusz, prawd\u0119 m\u00f3wi\u0105c przypomnia\u0142em sobie o nim rozmy\u015blaj\u0105c nad t\u0105 Ewangeli\u0105. 20 sierpnia 2009 roku przylecia\u0142em na Syberi\u0119, ju\u017c do pos\u0142ugi, na sta\u0142e. 19 sierpnia wylecia\u0142em z Polski, 20 sierpnia dotar\u0142em. R\u00f3wno 10 lat. I w tym samym czasie, ks. Pawe\u0142, kt\u00f3ry niebawem tu b\u0119dzie, przysy\u0142a mi zdj\u0119cia z pi\u0119knej modlitwy pos\u0142ania – w swojej parafii, w Z\u0105bkach, proboszcz i wszyscy kap\u0142ani, modl\u0105 si\u0119 nad nim, proboszcz po\u015bwi\u0119ca i wk\u0142ada krzy\u017c misyjny\u2026 Swoj\u0105 drog\u0105 ciesz\u0119 si\u0119 rado\u015bci\u0105 ks. Paw\u0142a, bo mi nikt nigdy takiego krzy\u017ca misyjnego nie wk\u0142ada\u0142, a szkoda, bo to jest pi\u0119kny gest i nie tylko gest. Kiedy tak to ogl\u0105da\u0142em, kiedy s\u0142ucham czasem ks. Paw\u0142a, z jak\u0105 rado\u015bci\u0105 i gorliwo\u015bci\u0105 zbiera si\u0119 do wyjazdu, to sobie przypominam to, co we mnie si\u0119 dzia\u0142o 10 lat temu. I patrz\u0119 na te dziesi\u0119\u0107 lat\u2026 Nie przesz\u0142o mi, ciesz\u0119 si\u0119, \u017ce tu jestem, ale\u2026 ile\u017c by\u0142o przez te 10 lat tego ci\u0119\u017caru dnia i siekoty, ile razy biczowa\u0142y – s\u0142o\u0144ce i mr\u00f3z, wiatr codzienno\u015bci, szaro\u015bci, r\u00f3\u017cnych problem\u00f3w, czasem i walki z samym sob\u0105, i wad, i grzech\u00f3w\u2026\u00a0<\/span><\/p>\n

Jak to pi\u0119knie wygl\u0105da na pocz\u0105tku, a jak potem ci\u0119\u017cko znosi\u0107 \u00f3w ci\u0119\u017car dnia i spiekot\u0119, albo u nas to raczej ci\u0119\u017car dnia i mr\u00f3z, \u015bnieg, i zim\u0119\u2026 (ci\u0119\u017cko mi przychodz\u0105 teraz latem te s\u0142owa – \u015bnieg, mr\u00f3z, zima. Nie chc\u0119 o tym nawet my\u015ble\u0107, troch\u0119 mam tego dosy\u0107, wi\u0119c p\u00f3ki nie ma to i wspomina\u0107 si\u0119 nie chce).\u00a0<\/span><\/p>\n

Spr\u00f3bujmy dzi\u015b wr\u00f3ci\u0107, do tych pierwszych chwil, powspomina\u0107, prze\u017cy\u0107 to jeszcze raz. Po co? \u017beby wr\u00f3ci\u0107 do pierwszej mi\u0142o\u015bci, \u017ceby nie da\u0107 si\u0119 sobie i temu zestarze\u0107, oklapn\u0105\u0107, \u017ceby\u015bmy nie zgubili pod wiecz\u00f3r tego co by\u0142o rano, \u017ceby nie da\u0107 ci\u0119\u017carowi dnia i spiekoty zepsu\u0107 rado\u015bci pocz\u0105tku.\u00a0<\/span><\/p>\n

Wr\u00f3\u0107my do: ma\u0142\u017conkowie – do dnia \u015blubu, do pierwszych chwil jak poznali\u015bcie si\u0119, do chwil zakochania\u2026 Ksi\u0119\u017ca – do momentu odkrycia powo\u0142ania, do wst\u0105pienia do seminarium, do \u015bwi\u0119ce\u0144\u2026 Podobnie zakonnicy, siostry zakonne – moment powo\u0142ania, \u015blub\u00f3w\u2026 A tak\u017ce i samotni ludzie, do chwil najwi\u0119kszej rado\u015bci, odkrywania sensu i rado\u015bci swojego \u017cycia, Bo\u017cego wezwania, do chwil najwi\u0119kszej pobo\u017cno\u015bci do\u015bwiadczenia Bo\u017cej mi\u0142o\u015bci.\u00a0<\/span><\/p>\n

I je\u015bli widzimy m\u0142odych, kt\u00f3rzy teraz to prze\u017cywaj\u0105, to niech w nas b\u0119dzie rado\u015b\u0107, niech im si\u0119 uda, b\u0142ogos\u0142awmy ich, nie zazdro\u015b\u0107my.\u00a0<\/span><\/p>\n

A co na Syberii?<\/p>\n

Na Syberii, zaraz po tym jak napisa\u0142em rozwa\u017canie w zesz\u0142ym tygodniu, wstrz\u0105sn\u0119\u0142a nami nieoczekiwana \u015bmier\u0107 taty naszej siostry Joanny (o czym potem ks. Jacek pisa\u0142). W pi\u0105tek by\u0142 pogrzeb, widzia\u0142em zdj\u0119cia, jakie\u015b kr\u00f3tkie nagrania, by\u0142 to pi\u0119kny pogrzeb, godny takiego cz\u0142owieka, pogrzeb pe\u0142en wiary i nadziei w zmartwychwstanie, wielka modlitwa za zmar\u0142ego, ale te\u017c \u015bwiadectwa nawr\u00f3ce\u0144, spowiedzi po latach. Ta Bo\u017ca chwa\u0142a przeplata si\u0119 z krzy\u017cem, z wielk\u0105 strat\u0105 i smutkiem najbli\u017cszych, kt\u00f3rym trzeba si\u0119 teraz przyzwyczai\u0107 do tej nowej rzeczywisto\u015bci. M\u00f3dlmy si\u0119 te\u017c za s. Joann\u0119 i jej rodzin\u0119.\u00a0<\/span><\/p>\n

Ja w niedziel\u0119 odwiedzi\u0142em w szpitalu, na reanimacji, naszego parafianina, Anatolia, o kt\u00f3rym kiedy\u015b pisa\u0142em. Przyj\u0105\u0142 Komuni\u0119 \u015aw., namaszczenie chorych, wci\u0105\u017c stan jest powa\u017cny. Z ca\u0142\u0105 jego rodzin\u0105 i ca\u0142\u0105 parafi\u0105 modlimy si\u0119 za niego.\u00a0<\/span><\/p>\n

A w sobot\u0119, w dzie\u0144 moich urodzin, dwie pary zawar\u0142y sakramentalny zwi\u0105zek ma\u0142\u017ce\u0144ski. To ju\u017c ludzie nie najm\u0142odsi, po blisko 40 lat ma\u0142\u017ce\u0144stwa. Pi\u0119kne \u015bwiadectwo, katolicy od urodzenia, rodem z Ukrainy, korzenie polskie, potem przyjechali tutaj, na p\u00f3\u0142noc i jak wielu tutaj na naszej p\u00f3\u0142nocy, z powod\u00f3w braku ko\u015bcio\u0142a i ksi\u0119dza gdzie\u015b si\u0119 zagubili. Niedawno Oleg, jeden z nich mia\u0142 sze\u015b\u0107dziesi\u0105tk\u0119. Przyjechali bliscy z Ukrainy, przyjechali z nim do ko\u015bcio\u0142a i tak si\u0119 zacz\u0119\u0142o. Mieszkaj\u0105 w Nieftiejugansku, 70 km. od Surgutu. Przyje\u017cd\u017caj\u0105 w ka\u017cd\u0105 niedziel\u0119, a czasem jeszcze i w inne dni przyje\u017cd\u017cali na katechizacj\u0119 i przygotowanie do sakrament\u00f3w. Pi\u0119knie otworzyli si\u0119 na Pana Boga i w\u0142a\u015bnie w sobot\u0119 by\u0142 ich \u015blub, a raczej \u015bluby. Nie tylko \u015blub, to by\u0142y te\u017c, pierwsze spowiedzi i pierwsze Komunie \u015aw. tych ludzi.\u00a0<\/span><\/p>\n

Trudno sobie wyobrazi\u0107 pi\u0119kniejszy prezent jaki mog\u0105 ludzie podarowa\u0107 ksi\u0119dzu na urodziny, ni\u017c to, \u017ce si\u0119 nawracaj\u0105, przychodz\u0105 do ko\u015bcio\u0142a, wracaj\u0105 do Pana Boga.\u00a0<\/span><\/p>\n

Po Mszy \u015aw. By\u0142a uczta, mn\u00f3stwo jedzenia, pi\u0119kne \u015bpiewy, radosne rozmowy. \u015awi\u0119towali\u015bmy i \u015blub i urodziny, wszystko razem. Ni\u017cej troch\u0119 zdj\u0119\u0107 z tej uroczysto\u015bci. Mo\u017cna obejrze\u0107.\u00a0<\/span><\/p>\n

Takie to r\u00f3\u017cne rado\u015bci naszej parafii, i nie tylko rado\u015bci. Du\u017co jeszcze innych spraw mo\u017cna by napisa\u0107, ale na razie wystarczy.\u00a0<\/span><\/p>\n

Niech Was b\u0142ogos\u0142awi B\u00f3g Wszechmog\u0105cy, Ojciec + i Syn, i Duch \u015awi\u0119ty. Amen.\u00a0<\/span><\/p>\n

\"17<\/a>