![\"\"](\"https:\/\/gaudiumetspes-blog.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/05\/98346868_1500004923541508_1186347259386658816_n-300x169.jpg\")
Chrystus Zmartwychwsta\u0142!<\/p>\nChrystus Zmartwychwsta\u0142!<\/p>\n
My ju\u017c jeste\u015bmy po Wniebowst\u0105pieniu. Pozdrawiamy z Syberii, z Surgutu. Dzi\u015b, jak to ostatnio zwykle bywa, rozmy\u015blanie pisz\u0105 Siostry, dzi\u015b s. Joanna. Zapraszam do pochylenia si\u0119 nad S\u0142owem Bo\u017cym.\u00a0<\/span><\/p>\n (Dz 18, 9-18)\u00a0<\/span><\/strong><\/em><\/p>\n Kiedy Pawe\u0142 przebywa\u0142 w Koryncie, w nocy Pan przem\u00f3wi\u0142 do niego w widzeniu: „Przesta\u0144 si\u0119 l\u0119ka\u0107, a przemawiaj i nie milcz, bo Ja jestem z tob\u0105 i nikt nie targnie si\u0119 na ciebie, aby ci\u0119 skrzywdzi\u0107, dlatego \u017ce wiele ludu mam w tym mie\u015bcie”. Pozosta\u0142 wi\u0119c i g\u0142osi\u0142 im s\u0142owo Bo\u017ce przez rok i sze\u015b\u0107 miesi\u0119cy. Kiedy Gallio zosta\u0142 prokonsulem Achai, \u017bydzi jednomy\u015blnie wyst\u0105pili przeciw Paw\u0142owi i przyprowadzili go przed s\u0105d. Powiedzieli: „Ten namawia ludzi, aby czcili Boga niezgodnie z Prawem”. Gdy Pawe\u0142 mia\u0142 ju\u017c usta otworzy\u0107, Gallio przem\u00f3wi\u0142 do \u017byd\u00f3w: „Gdyby tu chodzi\u0142o o jakie\u015b przest\u0119pstwo albo z\u0142y czyn, zaj\u0105\u0142bym si\u0119 wami, \u017bydzi, jak nale\u017cy, ale gdy sp\u00f3r toczy si\u0119 o s\u0142owa i nazwy, i o wasze Prawo, rozpatrzcie to sami. Ja nie chc\u0119 by\u0107 s\u0119dzi\u0105 w tych sprawach”. I wyp\u0119dzi\u0142 ich z s\u0105du. A wszyscy Grecy, schwyciwszy przewodnicz\u0105cego synagogi, Sostenesa, bili go przed s\u0105dem, lecz Gallio wcale o to nie dba\u0142. Pawe\u0142 pozosta\u0142 jeszcze przez d\u0142u\u017cszy czas, potem po\u017cegna\u0142 si\u0119 z bra\u0107mi i pop\u0142yn\u0105\u0142 do Syrii, a z nim Pryscylla i Akwila. W Kenchrach ostrzyg\u0142 g\u0142ow\u0119, bo z\u0142o\u017cy\u0142 taki \u015blub.<\/strong><\/em><\/p>\n (J 16, 20-23a)\u00a0<\/span><\/strong><\/em><\/p>\n Jezus powiedzia\u0142 do swoich uczni\u00f3w: „Zaprawd\u0119, zaprawd\u0119 powiadam wam: Wy b\u0119dziecie p\u0142aka\u0107 i zawodzi\u0107, a \u015bwiat si\u0119 b\u0119dzie weseli\u0142. Wy b\u0119dziecie si\u0119 smuci\u0107, ale smutek wasz zamieni si\u0119 w rado\u015b\u0107. Kobieta, gdy rodzi, doznaje smutku, bo przysz\u0142a jej godzina. Gdy jednak urodzi dzieci\u0119, ju\u017c nie pami\u0119ta o b\u00f3lu z powodu rado\u015bci, \u017ce si\u0119 cz\u0142owiek narodzi\u0142 na \u015bwiat. Tak\u017ce i wy teraz doznajecie smutku. Znowu jednak was zobacz\u0119, i rozraduje si\u0119 serce wasze, a rado\u015bci waszej nikt wam nie zdo\u0142a odebra\u0107. W owym za\u015b dniu o nic Mnie nie b\u0119dziecie pyta\u0107”.<\/strong><\/em><\/p>\n W dzisiejszym fragmencie Ewangelii gdy tak rozwa\u017cam i pytam: Panie Jezu, co m\u00f3wisz do mnie w tym S\u0142owie o Sobie, o mnie, to staje przede mn\u0105 Jezus, kt\u00f3ry zna \u017cycie cz\u0142owieka, rozumie jego prze\u017cywania jego \u015bwiat uczu\u0107, emocji. Nie zabrania ich prze\u017cywa\u0107, nawet je\u015bli one nie s\u0105 chciane przez cz\u0142owieka, a mimo to s\u0105 obecne w \u017cyciu. W tej rozmowie Jezusa z uczniami, Jezus zauwa\u017ca co prze\u017cywaj\u0105 uczniowie w tej konkretnej chwili \u2013 smutek. Jego reakcj\u0105 na to nie jest pocieszenie (jak zazwyczaj nam by si\u0119 chcia\u0142o kogo\u015b smutnego pocieszy\u0107, m\u00f3wi\u0105c na przyk\u0142ad: nie martw si\u0119 wszystko b\u0119dzie dobrze, to nic strasznego itp\u2026) lecz na podstawie ich do\u015bwiadczenia pokazuje sens i znaczenie smutku i rado\u015bci. Kiedy\u015b wcze\u015bniej nawet m\u00f3wi\u0142, \u017ce b\u0142ogos\u0142awieni kt\u00f3rzy si\u0119 smuc\u0105, a dzi\u015b zapewnia, \u017ce smutek przejdzie i \u017ce nawet nie b\u0119dziemy o nim wspomina\u0107 tak wielka po nim nast\u0105pi rado\u015b\u0107.\u00a0<\/span><\/p>\n Mog\u0119 powiedzie\u0107, \u017ce w tym roku osobi\u015bcie mog\u0142am w jakiej\u015b mierze prze\u017cy\u0107 i zrozumie\u0107 o jakim smutku i rado\u015bci m\u00f3wi Jezus w tym fragmencie Ewangelii. W tym roku 13 sierpnia zmar\u0142 m\u00f3j tata bardzo niespodziewanie, nie chorowa\u0142, by\u0142 zawsze pogodny, radosny i pracuj\u0105c na polu mia\u0142 zawa\u0142. By\u0142a to dla nas bardzo ci\u0119\u017cka wiadomo\u015b\u0107 i serce nape\u0142ni\u0142o si\u0119 wielkim smutkiem, \u017ce taty ju\u017c z nami nie ma, \u017ce nie mo\u017cemy z nim porozmawia\u0107, przytuli\u0107 si\u0119, po\u015bpiewa\u0107, popracowa\u0107 razem. Pogrzeb taty by\u0142 bardzo uroczysty, du\u017co ludzi uczestniczy\u0142o w nim z ca\u0142ej Ukrainy (gdy\u017c tata razem z mam\u0105 wiele lat s\u0142u\u017cyli Domowemu Ko\u015bcio\u0142owi na Ukrainie). Ju\u017c po pogrzebie wielu ludzi podchodzi\u0142o i m\u00f3wi\u0142o \u017ce jeszcze nigdy nie byli na takim pogrzebie, \u017ce z jednej strony czuli smutek, bo Janek umar\u0142, a z drugiej panowa\u0142 pok\u00f3j, nadzieja i paschalna rado\u015b\u0107, \u017ce Janek z nami, \u017ce si\u0119 z Nim spotkamy w niebie. (Pokazuje to filmik pod rozwa\u017caniem).<\/p>\n Moja mama te\u017c to bardzo m\u0119\u017cnie prze\u017cy\u0142a z wiar\u0105, jak tylko dowiedzia\u0142a si\u0119 o \u015bmierci taty (bo tata by\u0142 w s\u0105siedniej wiosce na polu) i przyszed\u0142 do niej ksi\u0105dz wikary by j\u0105 pocieszy\u0107 i zapyta\u0142 w czym mo\u017ce pom\u00f3c, to mama pierwsze co zapyta\u0142a Ksi\u0119dza czy mo\u017ce Ksi\u0105dz teraz odprawi\u0107 za Jana Msz\u0119 \u015awi\u0119t\u0105. Ksi\u0105dz powiedzia\u0142, \u017ce tak, wi\u0119c mama zaraz posz\u0142a z ksi\u0119dzem do ko\u015bcio\u0142a na Msz\u0119 \u015awi\u0119t\u0105. Kiedy rodzina, czy znajomi, podchodzili do mamy i sk\u0142adali kondolencje, m\u00f3wi\u0105c \u017ce jaka ona teraz jest biedna i jakie to tragedia j\u0105 spotka\u0142a, to ona m\u00f3wi\u0142a – ale Janek teraz b\u0119dzie jeszcze bardziej ze mn\u0105 i b\u0119dzie mi pomaga\u0142 z nieba, widocznie B\u00f3g tak chcia\u0142. Ja osobi\u015bcie dopiero po \u015bmierci taty zrozumia\u0142am, co czuj\u0105 osoby po stracie kogo\u015b bliskiego i zda\u0142am spraw\u0119 jak musi to bole\u015bnie i strasznie prze\u017cywa\u0107 cz\u0142owiek niewierz\u0105cy, nie maj\u0105cy nadziei na spotkanie, na \u017cycie wieczne, jak\u0105 mo\u017ce prze\u017cywa\u0107 rozpacz. Dzi\u0119kuj\u0119 Bogu za \u0142ask\u0119 wiary i \u017ce m\u00f3j tata by\u0142 gotowy na spotkanie z Panem. I cho\u0107 nie do ko\u0144ca rozumiem dlaczego ju\u017c teraz Jezus go powo\u0142a\u0142 do siebie, to ufam, \u017ce jest on w Domu Ojca i czeka na wszystkich nas i to mnie napawa rado\u015bci\u0105 i pokojem, kt\u00f3rego \u015bwiat nie rozumie. Jaka\u017c to b\u0119dzie rado\u015b\u0107 spotka\u0107 si\u0119 z Bogiem i z bliskimi w niebie, wtedy na pewno nie b\u0119dzie \u017cadnych pyta\u0144.\u00a0<\/span><\/p>\n Mo\u017cemy zada\u0107 sobie pytanie: czy jest we mnie smutek, z czego on wyp\u0142ywa, czy to co teraz prze\u017cywam prowadzi mnie do \u201enowych narodzin\u201d do rado\u015bci spotkania z Jezusem?\u00a0<\/span><\/p>\n Pro\u015bmy Ducha \u015awi\u0119tego o dar rado\u015bci z tego \u017ce jeste\u015bmy dzie\u0107mi Bo\u017cymi i \u017ce wszystko co Jezus obieca\u0142 nam, spe\u0142ni si\u0119 i tej Rado\u015bci nikt nam nie zdo\u0142a odebra\u0107.<\/p>\n s. Joanna CSA, Surgut<\/p>\n\n