{"id":19155,"date":"2021-07-02T10:32:19","date_gmt":"2021-07-02T08:32:19","guid":{"rendered":"https:\/\/gaudiumetspes-blog.pl\/?p=19155"},"modified":"2021-07-02T10:32:19","modified_gmt":"2021-07-02T08:32:19","slug":"jezus-ujrzal-czlowieka","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/gaudiumetspes-blog.pl\/index.php\/2021\/07\/02\/jezus-ujrzal-czlowieka\/","title":{"rendered":"Jezus ujrza\u0142 cz\u0142owieka"},"content":{"rendered":"

Niech b\u0119dzie pochwalony Jezus Chrystus!\u00a0<\/span><\/p>\n

Pozdrawiam serdecznie z Syberii, z Surgutu. Zapraszam do wsp\u00f3lnej modlitwy, wsp\u00f3lnego porozmy\u015blania nad S\u0142owem Bo\u017cym. Niech Duch \u015awi\u0119ty nam w tym pomo\u017ce.\u00a0<\/span><\/p>\n

(Rdz 23,1-4.19.24,1-8.10.48.59.62-67)\u00a0<\/span><\/strong><\/em><\/p>\n

Sara doczeka\u0142a si\u0119 stu dwudziestu siedmiu lat \u017cycia. Zmar\u0142a ona w Kiriat-Arba, czyli w Hebronie, w kraju Kanaan. Abraham rozpocz\u0105\u0142 wi\u0119c obrz\u0119dow\u0105 \u017ca\u0142ob\u0119 nad Sara, aby j\u0105 op\u0142aka\u0107. A potem powstawszy odszed\u0142 od swej zmar\u0142ej i zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 do Chetyt\u00f3w z tak\u0105 pro\u015bb\u0105: \u201eCho\u0107 mieszkam w\u015br\u00f3d was jako przybysz, sprzedajcie mi tu u was gr\u00f3b na w\u0142asno\u015b\u0107, abym m\u00f3g\u0142 pochowa\u0107 moj\u0105 zmar\u0142\u0105\u201d. Tak przeto Abraham pochowa\u0142 swoj\u0105 \u017con\u0119 Sar\u0119 w pieczarze na polu zwanym Makpela, w pobli\u017cu Mamre, czyli Hebronu, w kraju Kanaan. Abraham zestarza\u0142 si\u0119 i doszed\u0142 do podesz\u0142ego wieku, a B\u00f3g mu we wszystkim b\u0142ogos\u0142awi\u0142. I rzek\u0142 Abraham do swego s\u0142ugi, kt\u00f3ry piastowa\u0142 w jego rodzinie godno\u015b\u0107 zarz\u0105dcy ca\u0142ej posiad\u0142o\u015bci: \u201ePo\u0142\u00f3\u017c mi tw\u0105 r\u0119k\u0119 pod biodro, bo chc\u0119, \u017ceby\u015b mi przysi\u0105g\u0142 na Pana, Boga nieba i ziemi, \u017ce nie we\u017amiesz dla mego syna Izaaka \u017cony spo\u015br\u00f3d kobiet Kanaanu, w kt\u00f3rym mieszkam, ale \u017ce p\u00f3jdziesz do kraju mego rodzinnego i wybierzesz \u017con\u0119 dla mego syna Izaaka\u201d. Odpowiedzia\u0142 mu s\u0142uga: \u201eA gdyby taka kobieta nie zechcia\u0142a przyj\u015b\u0107 ze mn\u0105 do tego kraju, czy mog\u0119 wtedy zaprowadzi\u0107 twego syna do kraju, z kt\u00f3rego pochodzisz?\u201d Rzek\u0142 do niego Abraham: \u201eNie czy\u0144 tego nigdy, aby\u015b mia\u0142 tam wraca\u0107 z moim synem. Pan, B\u00f3g niebios, kt\u00f3ry mnie wywi\u00f3d\u0142 z domu mego ojca i z mego kraju rodzinnego, kt\u00f3ry mi uroczy\u015bcie obieca\u0142: „Potomstwu twemu dam ten kraj”, On po\u015ble swego anio\u0142a przed tob\u0105; znajdziesz tam \u017con\u0119 dla mego syna. A gdyby owa kobieta nie chcia\u0142a przyj\u015b\u0107 z tob\u0105, wtedy jeste\u015b zwolniony z przysi\u0119gi; by\u0142e\u015b tylko z synem moim tam nie wraca\u0142\u201d. S\u0142uga \u00f3w zabra\u0142 z sob\u0105 dziesi\u0119\u0107 wielb\u0142\u0105d\u00f3w oraz kosztowno\u015bci swego pana i wyruszy\u0142 do Aram-Naharaim. Tam s\u0142uga Abrahama wzi\u0105\u0142 jego bratanic\u0119 Rebek\u0119 za \u017con\u0119 dla jego syna. Wyprawili wi\u0119c Rebek\u0119 i jej piastunk\u0119 ze s\u0142ug\u0105 Abrahama i jego lud\u017ami. Izaak, kt\u00f3ry na\u00f3wczas mieszka\u0142 w Negebie, w\u0142a\u015bnie wraca\u0142 od studni Lachaj-Roj; wyszed\u0142 bowiem pogr\u0105\u017cony w smutku na pole przed wieczorem. Podni\u00f3s\u0142szy oczy ujrza\u0142 zbli\u017caj\u0105ce si\u0119 wielb\u0142\u0105dy. Gdy za\u015b Rebeka podnios\u0142a oczy, spostrzeg\u0142a Izaaka, szybko zsiad\u0142a z wielb\u0142\u0105da i spyta\u0142a s\u0142ugi: \u201eKto to jest ten m\u0119\u017cczyzna, kt\u00f3ry idzie ku nam przez pole?\u201d S\u0142uga odpowiedzia\u0142 : \u201eTo m\u00f3j pan\u201d. Wtedy Rebeka wzi\u0119\u0142a zas\u0142on\u0119 i zakry\u0142a twarz. Kiedy s\u0142uga opowiedzia\u0142 Izaakowi o wszystkim, czego dokona\u0142, Izaak wprowadzi\u0142 Rebek\u0119 do namiotu Sary, swej matki. Wzi\u0105wszy Rebek\u0119 za \u017con\u0119, Izaak mi\u0142owa\u0142 j\u0105, bo by\u0142a mu pociech\u0105 po matce.<\/strong><\/em><\/p>\n

(Mt 9,9-13)\u00a0<\/span><\/strong><\/em><\/p>\n

Odchodz\u0105c z Kafarnaum Jezus ujrza\u0142 cz\u0142owieka siedz\u0105cego w komorze celnej, imieniem Mateusz, i rzek\u0142 do niego: \u201eP\u00f3jd\u017a za Mn\u0105\u201d. On wsta\u0142 i poszed\u0142 za Nim. Gdy Jezus siedzia\u0142 w domu za sto\u0142em, przysz\u0142o wielu celnik\u00f3w i grzesznik\u00f3w i siedzieli wraz z Jezusem i Jego uczniami. Widz\u0105c to faryzeusze, m\u00f3wili do Jego uczni\u00f3w: \u201eDlaczego wasz Nauczyciel jada wsp\u00f3lnie z celnikami i grzesznikami?\u201d On, us\u0142yszawszy to, rzek\u0142: \u201eNie potrzebuj\u0105 lekarza zdrowi, lecz ci, kt\u00f3rzy si\u0119 \u017ale maj\u0105. Id\u017acie i starajcie si\u0119 zrozumie\u0107, co znaczy: „Chc\u0119 raczej mi\u0142osierdzia ni\u017c ofiary”. Bo nie przyszed\u0142em powo\u0142a\u0107 sprawiedliwych, ale grzesznik\u00f3w\u201d.<\/strong><\/em><\/p>\n

Ju\u017c prawie dwa tygodnie czytamy histori\u0119 Abrahama z Ksi\u0119gi Rodzaju. Ciekawe s\u0105 te opisy, ciekawe jest \u017cycie i wiara Abrahama. Dzi\u015b historia zwi\u0105zana ze \u015bmierci\u0105 i poch\u00f3wkiem Sary i jednocze\u015bnie pi\u0119kny opis za\u015blubin, a najpierw poszukiwania \u017cony dla Izaaka. Pi\u0119kno rodzinnego \u017cycia, troska o wierno\u015b\u0107 Panu Bogu, o to, \u017ceby wszystko by\u0142o zgodnie z Jego prawem, troska o wierno\u015b\u0107 tradycji, kulturze, ale przede wszystkim wierze, Panu Bogu.\u00a0<\/span><\/p>\n

My\u015bl\u0119, \u017ce te opisy mog\u0105 pom\u00f3c i nam dzi\u015b, w kszta\u0142towaniu naszej kultury, w trosce o wierno\u015b\u0107 Panu Bogu, naszym pi\u0119knym tradycjom. Mo\u017cemy si\u0119 wiele nauczy\u0107, albo i zaczerpn\u0105\u0107 ducha tych ludzi, kt\u00f3rzy \u017cyli przed nami pewnie kilka tysi\u0119cy lat wcze\u015bniej.\u00a0<\/span><\/p>\n

Sp\u00f3jrzmy na dzisiejsz\u0105 Ewangeli\u0119. Powo\u0142anie Mateusza.\u00a0<\/span><\/p>\n

Kim by\u0142 Mateusz? Mateusz by\u0142 celnikiem, czyli \u017bydem wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105cym z rzymskim okupantem, kt\u00f3ry pobiera\u0142 od ludzi podatki dla okupanta, a przy tym bra\u0142 wi\u0119cej ni\u017c trzeba, bo z tego w\u0142a\u015bnie si\u0119 utrzymywa\u0142. Uznawany wi\u0119c by\u0142 przez \u017byd\u00f3w, nie tylko za zdrajc\u0119, ale i za z\u0142odzieja. A wi\u0119c grzesznik.\u00a0<\/span><\/p>\n

Kar\u0105 dla takiego cz\u0142owieka by\u0142o to, \u017ce ci kt\u00f3rzy zmuszeni byli te podatki p\u0142aci\u0107, na niego nie patrzyli. Jak czuje si\u0119 cz\u0142owiek, na kt\u00f3rego nikt nie patrzy? Przy czym ten cz\u0142owiek wie, \u017ce nie patrz\u0105 na niego, nie dlatego, \u017ce si\u0119 zamy\u015blili, \u017ce s\u0105 czym\u015b zaj\u0119ci, a nie patrz\u0105 na niego specjalnie, nie chc\u0105 na niego patrze\u0107. To jest forma pogardy i protestu.\u00a0<\/span><\/p>\n

Z psychologicznego punktu widzenia jest to silny protest.\u00a0<\/span><\/p>\n

I w pewnym momencie przychodzi Jezus i jak czytamy – \u201eujrza\u0142 cz\u0142owieka\u201d, spojrza\u0142 na cz\u0142owieka, spojrza\u0142 na niego jak na cz\u0142owieka. To ju\u017c mog\u0142o zaszokowa\u0107 Mateusza.\u00a0<\/span><\/p>\n

Jezus spojrza\u0142 na niego, spojrza\u0142 z mi\u0142o\u015bci\u0105, porozmawia\u0142 z nim, nie pot\u0119pia\u0142 go.<\/p>\n

Mo\u017cna by mie\u0107 wra\u017cenie, \u017ce Mateusz jest szcz\u0119\u015bliwym cz\u0142owiekiem – ma prac\u0119, ma pieni\u0105dze, ma przyjaci\u00f3\u0142, a jednak\u2026 Nie by\u0142 szcz\u0119\u015bliwym. Czemu? Zapewne dlatego, \u017ce odczuwa\u0142 wiele pogardy, \u017ce pragn\u0105\u0142 mi\u0142o\u015bci jak ka\u017cdy cz\u0142owiek.\u00a0<\/span><\/p>\n

Jezus daje mu to, czego mu brakowa\u0142o.\u00a0<\/span><\/p>\n

Mo\u017ce i my czasem czujemy si\u0119 jak Mateusz. Wszystko w \u017cyciu jest – praca, pieni\u0105dze, dach nad g\u0142ow\u0105, jest co je\u015b\u0107, jest w co si\u0119 ubra\u0107, s\u0105 jacy\u015b bliscy, przyjaciele, a jednak\u2026 Jednak czego\u015b nam brakuje. Brakuje nam mi\u0142o\u015bci, jest jaka\u015b wewn\u0119trzna pustka, kt\u00f3rej cz\u0119sto nawet nie potrafimy nazwa\u0107, okre\u015bli\u0107.\u00a0<\/span><\/p>\n

Zape\u0142ni\u0107 t\u0119 pustk\u0119, uzdrowi\u0107 ran\u0119, nape\u0142ni\u0107 nas mi\u0142o\u015bci\u0105, mo\u017ce tylko Jezus.\u00a0<\/span><\/p>\n

Trzeba by Go zaprasza\u0107 do swojego \u017cycia, prosi\u0107, \u017ceby On przyszed\u0142 do nas tak, jak przyszed\u0142 do Mateusza, \u017ceby nas ujrza\u0142, \u017ceby na nas spojrza\u0142, \u017ceby ujrza\u0142 cz\u0142owieka, ujrza\u0142 w nas cz\u0142owieka, spojrza\u0142 jak na cz\u0142owieka. \u017beby dotkn\u0105\u0142 nas Swoj\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105.\u00a0<\/span><\/p>\n

Jezus wchodzi do domu Mateusza, spotyka si\u0119 z innymi celnikami, a wi\u0119c grzesznikami, zw\u0142aszcza wed\u0142ug oceny \u017byd\u00f3w. Oczywi\u015bcie nie podoba si\u0119 to faryzeuszom, wypominaj\u0105 Mu to. I fantastyczna odpowied\u017a Jezusa:\u00a0<\/span><\/p>\n

\u201eNie potrzebuj\u0105 lekarza zdrowi, lecz ci, kt\u00f3rzy si\u0119 \u017ale maj\u0105. Id\u017acie i starajcie si\u0119 zrozumie\u0107, co znaczy: „Chc\u0119 raczej mi\u0142osierdzia ni\u017c ofiary”. Bo nie przyszed\u0142em powo\u0142a\u0107 sprawiedliwych, ale grzesznik\u00f3w\u201d.<\/p>\n

Jezus nie tylko nie boi si\u0119, nie wstydzi si\u0119, nie brzydzi si\u0119 takich ludzi, by\u0107 z takimi lud\u017ami, ale chce ich uzdrawia\u0107, chce im pomaga\u0107, chce ich ratowa\u0107, wyprowadza\u0107 z ich choroby, ich grzechu\u2026 On jest jak lekarz, kt\u00f3ry pomaga chorym. G\u0142\u00f3wnym obiektem Jego zainteresowania s\u0105 chorzy, nie zdrowi.\u00a0<\/span><\/p>\n

Faryzeusze byli wiernymi wyznawcami swojej religii, przestrzegali wszystkich przepis\u00f3w prawa, sk\u0142adali ofiary, ale\u2026 Nie mieli mi\u0142o\u015bci, nie mieli mi\u0142osierdzia.\u00a0<\/span><\/p>\n

Dlatego Jezus m\u00f3wi s\u0142owa: \u201echc\u0119 raczej mi\u0142osierdzia ni\u017c ofiary\u201d.<\/p>\n

Mo\u017ce w naszej religijno\u015bci, wierno\u015b\u0107 przepisom przewy\u017csza mi\u0142o\u015b\u0107. Staramy si\u0119, \u017ceby wszystkiego przestrzega\u0107, ale ma\u0142o staramy si\u0119 o przestrzeganie przykazania mi\u0142o\u015bci. Najpierw mi\u0142o\u015b\u0107, potem przepisy. One te\u017c s\u0105 wa\u017cne, ale bez mi\u0142osierdzia, bez mi\u0142o\u015bci, nic nie znacz\u0105.\u00a0<\/span><\/p>\n

My te\u017c tak jak Jezus, mamy mie\u0107 mi\u0142osierdzie do pogardzanych i odrzucanych. Tylko mi\u0142o\u015b\u0107, przyk\u0142ad mi\u0142o\u015bci, do\u015bwiadczenie mi\u0142o\u015bci, mo\u017ce ich zmieni\u0107.\u00a0<\/span><\/p>\n

Czasem, jak faryzeusze, dzielimy ludzi na dobrych i z\u0142ych, z dobrymi si\u0119 przyja\u017animy, ze z\u0142ymi nie chcemy rozmawia\u0107, ani nawet na nich patrze\u0107.\u00a0<\/span><\/p>\n

Jezus uczy inaczej – kocha\u0107, mie\u0107 mi\u0142osierdzie, by\u0107 mi\u0142osiernym.\u00a0<\/span><\/p>\n

By\u0107 otwartym na chorych, grzesznych, s\u0142abych, pogubionych – \u017ceby ich leczy\u0107, leczy\u0107 swoim przyk\u0142adem, swoj\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105, leczy\u0107 modlitw\u0105, dobrym s\u0142owem\u2026\u00a0<\/span><\/p>\n

Spr\u00f3bujmy dzi\u015b zaprosi\u0107 Jezusa do swojego \u017cycia, odda\u0107 mu nasze choroby, grzechy, s\u0142abo\u015bci, l\u0119ki\u2026 Przyjd\u017a Panie Jezu. Przyjd\u017a, jak przyszed\u0142e\u015b do Mateusza, przyjd\u017a i wyrwij mnie z miejsca, kt\u00f3re mnie psuje i niszczy. Przyjd\u017a jak lekarz i uzdr\u00f3w mnie.\u00a0<\/span><\/p>\n

Pom\u00f3\u017c i mi by\u0107 jak Ty, pe\u0142nym mi\u0142osierdzia mi\u0142o\u015bci, nie odrzucaj\u0105cym cz\u0142owieka, nawet trudnego, pogubionego.\u00a0<\/span><\/p>\n

Niech Was b\u0142ogos\u0142awi B\u00f3g Wszechmog\u0105cy, Ojciec + i Syn, i Duch \u015awi\u0119ty. Amen.\u00a0<\/span><\/p>\n

W tej chwili zbieramy si\u0119 do Koga\u0142ymu, mam nadziej\u0119, \u017ce p\u00f3\u017aniej uda mi si\u0119 umie\u015bci\u0107 kilka zdj\u0119\u0107 z ostatnich dni. Pozdrawiam Was i prosz\u0119 – m\u00f3dlcie si\u0119 za mnie i za nas, za nasz\u0105 parafi\u0119.\u00a0<\/span><\/p>\n