{"id":19359,"date":"2021-08-20T10:58:15","date_gmt":"2021-08-20T08:58:15","guid":{"rendered":"https:\/\/gaudiumetspes-blog.pl\/?p=19359"},"modified":"2021-08-20T10:58:15","modified_gmt":"2021-08-20T08:58:15","slug":"czy-chce-umiec-tak-kochac","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/gaudiumetspes-blog.pl\/index.php\/2021\/08\/20\/czy-chce-umiec-tak-kochac\/","title":{"rendered":"Czy chc\u0119 umie\u0107 tak kocha\u0107?\u00a0"},"content":{"rendered":"

Niech b\u0119dzie pochwalony Jezus Chrystus!\u00a0<\/span><\/p>\n

Pozdrawiam serdecznie z Syberii, z Surgutu. Dzi\u0119kuj\u0119 za pozdrowienia, \u017cyczenia i modlitwy w dniu urodzin. Polecam si\u0119 dalszej modlitwie i modl\u0119 si\u0119 za Was. Zapraszam do wsp\u00f3lnego pochylenia si\u0119 nad S\u0142owem Bo\u017cym. Prosimy Ducha \u015awietego, by nam pom\u00f3g\u0142 us\u0142ysze\u0107 S\u0142owo Pana.\u00a0<\/span><\/p>\n

(Rt 1, 1. 3-6. 14b-16. 22)\u00a0<\/span><\/strong><\/em><\/p>\n

W czasach, gdy rz\u0105dzili s\u0119dziowie, nasta\u0142 g\u0142\u00f3d w kraju. Z Betlejem judzkiego wyszed\u0142 pewien cz\u0142owiek ze swoj\u0105 \u017con\u0105 i swymi dwoma synami, aby osiedli\u0107 si\u0119 w ziemi Moabu. Cz\u0142owiek ten, imieniem Elimelek, m\u0105\u017c Noemi, zmar\u0142, a Noemi pozosta\u0142a ze swymi dwoma synami. Oni wzi\u0119li sobie za \u017cony Moabitki: jedna nazywa\u0142a si\u0119 Orpa, druga nazywa\u0142a si\u0119 Rut. Mieszkali tam oko\u0142o dziesi\u0119ciu lat. Obaj synowie r\u00f3wnie\u017c zmarli, a kobieta pozosta\u0142a, prze\u017cywszy obu swych syn\u00f3w i swego m\u0119\u017ca. Wyruszy\u0142a wi\u0119c Noemi i z ni\u0105 jej synowe, aby wr\u00f3ci\u0107 z ziemi Moabu, poniewa\u017c us\u0142ysza\u0142a w ziemi Moabu, \u017ce Pan nawiedzi\u0142 sw\u00f3j lud, daj\u0105c mu chleb. Orpa uca\u0142owa\u0142a swoj\u0105 te\u015bciow\u0105 i wr\u00f3ci\u0142a do swego narodu, a Rut pozosta\u0142a przy niej. „Oto twoja szwagierka wr\u00f3ci\u0142a do swego narodu i do swego boga \u2013 powiedzia\u0142a Noemi do Rut \u2013 wracaj i ty za tw\u0105 szwagierk\u0105”. Odpowiedzia\u0142a Rut: „Nie nalegaj na mnie, abym opu\u015bci\u0142a ciebie i abym odesz\u0142a od ciebie, gdy\u017c: gdzie ty p\u00f3jdziesz, tam ja p\u00f3jd\u0119, gdzie ty zamieszkasz, tam ja zamieszkam, tw\u00f3j nar\u00f3d b\u0119dzie moim narodem, a tw\u00f3j B\u00f3g b\u0119dzie moim Bogiem”. Wr\u00f3ci\u0142a wi\u0119c Noemi, a z ni\u0105 by\u0142a Rut Moabitka, jej synowa, kt\u00f3ra przysz\u0142a z ziemi Moabu. Przysz\u0142y za\u015b do Betlejem na pocz\u0105tku \u017cniw j\u0119czmiennych.<\/strong><\/em><\/p>\n

(Mt 22, 34-40)\u00a0<\/span><\/strong><\/em><\/p>\n

Gdy faryzeusze pos\u0142yszeli, \u017ce zamkn\u0105\u0142 usta saduceuszom, zebrali si\u0119 razem, a jeden z nich, uczony w Prawie, wystawiaj\u0105c Go na pr\u00f3b\u0119, zapyta\u0142: „Nauczycielu, kt\u00f3re przykazanie w Prawie jest najwi\u0119ksze?” On mu odpowiedzia\u0142: „B\u0119dziesz mi\u0142owa\u0142 Pana Boga swego ca\u0142ym swoim sercem, ca\u0142\u0105 swoj\u0105 dusz\u0105 i ca\u0142ym swoim umys\u0142em\u201d. To jest najwi\u0119ksze i pierwsze przykazanie. Drugie podobne jest do niego: \u201eB\u0119dziesz mi\u0142owa\u0142 swego bli\u017aniego jak siebie samego\u201d. Na tych dw\u00f3ch przykazaniach zawis\u0142o ca\u0142e Prawo i Prorocy\u201d.<\/strong><\/em><\/p>\n

Przykazanie lub przykazania mi\u0142o\u015bci. Znamy je doskonale, nie raz ju\u017c nad nimi rozmy\u015blali\u015bmy i w og\u00f3le to tak du\u017co s\u0142yszymy i m\u00f3wimy o mi\u0142o\u015bci, \u017ce mo\u017ce si\u0119 nam wydawa\u0107 to tematem przegadanym. A jednak spr\u00f3bujmy porozmy\u015bla\u0107 nad tymi s\u0142owami, jakby\u015bmy je pierwszy raz s\u0142yszeli.\u00a0<\/span><\/p>\n

A zacznijmy od obrazu, pi\u0119knego obrazu mi\u0142o\u015bci jaki daje nam Ksi\u0119ga Rut, kt\u00f3rej lektur\u0119 zaczynamy dzi\u015b w liturgii. Pi\u0119kna Ksi\u0119ga, pi\u0119kna historia \u017cycia, \u015bwiadectwo wielkiej mi\u0142o\u015bci Pana Boga do ludzi i wielkiej mi\u0142o\u015bci mi\u0119dzy lud\u017ami. Cho\u0107 mi\u0142o\u015bci do\u015bwiadczonej i sprawdzonej cierpieniem.\u00a0<\/span><\/p>\n

Dzi\u015b pierwszy rozdzia\u0142 Ksi\u0119gi Rut. Jednak zach\u0119cam do przeczytania w ca\u0142o\u015bci I rozdzia\u0142u, nie tylko tego co jest w lekcjonarzu, w I czytaniu. Liturgi\u015bci ustalaj\u0105cy teksty czyta\u0144 dbali o to, \u017ceby\u015bmy si\u0119 nie zm\u0119czyli czytaniem i poci\u0119li tekst, zrobili go kr\u00f3tszym, ale niekoniecznie pi\u0119kniejszym. A wi\u0119c – czytamy ca\u0142y 1 rozdzia\u0142 Ksi\u0119gi Rut (a jutro 2). Je\u015bli komu\u015b trudno znale\u017a\u0107 Bibli\u0119, zw\u0142aszcza Stary Testament, prosz\u0119 bardzo:\u00a0<\/span><\/p>\n

https:\/\/biblia.deon.pl\/rozdzial.php?id=1158<\/a><\/p>\n

Rodzina Noemi zostaje dotkni\u0119ta cierpieniem, najpierw z powodu g\u0142odu musz\u0105 emigrowa\u0107, potem umiera m\u0105\u017c Noemi, Elimelek. Potem ju\u017c mia\u0142o by\u0107 tak pi\u0119knie, synowie znale\u017ali sobie \u017cony, o\u017cenili si\u0119, lecz po kilku latach sami umarli. Zostaj\u0105 same kobiety, te\u015bciowa i dwie synowe. Zrozpaczona te\u015bciowa odsy\u0142a synowe do swoich kraj\u00f3w, swoich rodzin, z nadziej\u0105, \u017ce mo\u017ce tam jeszcze b\u0119d\u0105 mog\u0142y wyj\u015b\u0107 za m\u0105\u017c, jako\u015b u\u0142o\u017cy\u0107 sobie \u017cycie. Mo\u017cna wyobrazi\u0107 sobie b\u00f3l Noemi, kt\u00f3rej imi\u0119 paradoksalnie znaczy – moja s\u0142odycz, je\u015bli pochowa\u0142a m\u0119\u017ca i dw\u00f3ch syn\u00f3w, znajduje si\u0119 w obcym kraju. Do tego jeszcze trzeba doda\u0107, \u017ce w tej kulturze kobieta, samotna, wdowa, by\u0142a, mo\u017cna powiedzie\u0107, nikim. Nie mia\u0142a \u017cadnych praw i zabezpieczenia. Zale\u017ca\u0142a od m\u0119\u017ca, on si\u0119 ni\u0105 opiekowa\u0142. Po \u015bmierci m\u0119\u017ca by\u0142a zupe\u0142nie zdana na \u0142ask\u0119 i nie\u0142ask\u0119 ludzi. Wdowa to synonim skrajnej n\u0119dzy.\u00a0<\/span><\/p>\n

W tej, zdawa\u0142o by si\u0119 beznadziejnej sytuacji, pr\u00f3buje jeszcze ratowa\u0107 swoje m\u0142ode synowe i odsy\u0142a je do ich dom\u00f3w, ich narod\u00f3w. Synowe nie chc\u0105 wraca\u0107, chc\u0105 zosta\u0107 przy niej. Wida\u0107, \u017ce lubi\u0142y, kocha\u0142y swoj\u0105 te\u015bciow\u0105, a w tej sytuacji by\u0142o im jej pewnie i \u017cal. Wsp\u00f3lnie prze\u017cywa\u0142y swoje tragedie. Noemi namawia synowe i jedna poddaje si\u0119 namowom i wraca do swego narodu. Druga – g\u0142\u00f3wna bohaterka Ksi\u0119gi – Rut, uparcie pozostaje przy te\u015bciowej: \u201eNie nalegaj na mnie, abym opu\u015bci\u0142a ciebie i abym odesz\u0142a od ciebie, gdy\u017c: gdzie ty p\u00f3jdziesz, tam ja p\u00f3jd\u0119, gdzie ty zamieszkasz, tam ja zamieszkam, tw\u00f3j nar\u00f3d b\u0119dzie moim narodem, a tw\u00f3j B\u00f3g b\u0119dzie moim Bogiem\u201d.\u00a0<\/span><\/p>\n

Rut zupe\u0142nie nie my\u015bli o sobie. Mo\u017ce si\u0119 spodziewa\u0107, \u017ce jako m\u0142oda wdowa w obcym kraju, w towarzystwie starszej wdowy, nie ma zbyt wiele szans na spokojne, dostatnie \u017cycie. A jednak wybiera t\u0119 drog\u0119, by nie pozostawi\u0107 samotnej, zrozpaczonej te\u015bciowej. Pi\u0119kny gest mi\u0142o\u015bci, mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3r\u0105 B\u00f3g – jak si\u0119 potem dowiemy –\u00a0 <\/span>wynagrodzi. Jednak w tym momencie ona tego nie wiedzia\u0142a. Bezinteresowna mi\u0142o\u015b\u0107, nawet altruistyczna mi\u0142o\u015b\u0107. \u00a0<\/span><\/p>\n

Nie pozostawi\u0107 cz\u0142owieka samemu sobie, nawet je\u015bli oznacza to trudno\u015bci dla mnie. To jest pi\u0119kno mi\u0142o\u015bci. Czy umiemy tak kocha\u0107? Czy na miejscu Rut post\u0105piliby\u015bmy te\u017c tak?\u00a0Czy chc\u0119 umie\u0107 tak kocha\u0107?\u00a0<\/span><\/p>\n

Ca\u0142a ta Ksi\u0119ga, ca\u0142a ta historia uczy nas, zach\u0119ca nas, by\u015bmy tak post\u0119powali, by\u015bmy si\u0119 takiej mi\u0142o\u015bci uczyli. To jest pi\u0119kno, sens, ale i krzy\u017c chrze\u015bcija\u0144stwa. Jako chrze\u015bcijanie powinni\u015bmy by\u0107 pierwszym przyk\u0142adem takiej mi\u0142o\u015bci. Czy jeste\u015bmy?\u00a0<\/span><\/p>\n

Je\u015bli dzi\u015b s\u0142yszymy – b\u0119dziesz mi\u0142owa\u0142 bli\u017aniego jak siebie samego, to Rut uczy nas jak to si\u0119 robi. Wydaje si\u0119, \u017ce kocha te\u015bciow\u0105 bardziej ni\u017c siebie sam\u0105. Kocha tak jak by pewnie chcia\u0142a, by j\u0105 kochano w takiej sytuacji. Kocha nie my\u015bl\u0105c o sobie.\u00a0<\/span><\/p>\n

Spr\u00f3bujmy wyobrazi\u0107 sobie i poczu\u0107 t\u0119 pi\u0119kn\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107 Rut.\u00a0<\/span><\/p>\n

I jeszcze jedno wa\u017cne w tej historii. Taka mi\u0142o\u015b\u0107 do te\u015bciowej doprowadza j\u0105 do poznania i mi\u0142owania jedynego, prawdziwego Boga – \u201etw\u00f3j B\u00f3g b\u0119dzie moim Bogiem\u201d.\u00a0<\/span><\/p>\n

Spr\u00f3bujmy dzi\u015b poby\u0107 z tym obrazem, z tym opisem, z tym przyk\u0142adem mi\u0142o\u015bci. Spr\u00f3bujmy poczu\u0107 to, kontemplowa\u0107.\u00a0<\/span><\/p>\n

To pomo\u017ce nam wej\u015b\u0107 w rozmy\u015blanie nad przykazaniem mi\u0142o\u015bci, zrozumie\u0107, \u017ce to w\u0142a\u015bnie mi\u0142o\u015b\u0107 jest podstaw\u0105 naszej wiary, pierwszym i g\u0142\u00f3wnym przykazaniem, tym na czym opiera si\u0119 prawo i prorocy.\u00a0<\/span><\/p>\n

A na temat przykazania mi\u0142o\u015bci, zapraszam do wersji gadanej, gadano s\u0142uchanej ni\u017cej:\u00a0<\/span><\/p>\n