{"id":19374,"date":"2021-08-27T10:55:44","date_gmt":"2021-08-27T08:55:44","guid":{"rendered":"https:\/\/gaudiumetspes-blog.pl\/?p=19374"},"modified":"2021-08-27T21:42:22","modified_gmt":"2021-08-27T19:42:22","slug":"czy-jestem-w-stalym-kontakcie-z-oblubiencem","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/gaudiumetspes-blog.pl\/index.php\/2021\/08\/27\/czy-jestem-w-stalym-kontakcie-z-oblubiencem\/","title":{"rendered":"Czy jestem w sta\u0142ym kontakcie z Oblubie\u0144cem?"},"content":{"rendered":"

Niech b\u0119dzie pochwalony Jezus Chrystus!\u00a0<\/span><\/p>\n

Pozdrawiam serdecznie z Surgutu, z Syberii.\u00a0<\/span><\/p>\n

Dzi\u015b wspomnienie \u015bw. Moniki. Zapraszam do wsp\u00f3lnego porozmy\u015blania nad S\u0142owem Bo\u017cym, nad tym co dzi\u015b daje nam liturgia. Pro\u015bmy, by Duch \u015awi\u0119ty nas w tym poprowadzi\u0142.\u00a0<\/span><\/p>\n

(1 Tes 4, 1-8)\u00a0<\/span><\/strong><\/em><\/p>\n

Bracia, prosimy was i napominamy w Panu Jezusie: zgodnie z tym, co od nas przej\u0119li\u015bcie o sposobie post\u0119powania i podobania si\u0119 Bogu \u2013 jak ju\u017c zreszt\u0105 post\u0119pujecie \u2013 stawajcie si\u0119 coraz doskonalszymi! Wiecie przecie\u017c, jakie nakazy dali\u015bmy wam w imi\u0119 Pana Jezusa. Albowiem wol\u0105 Bo\u017c\u0105 jest wasze u\u015bwi\u0119cenie: powstrzymywanie si\u0119 od rozpusty, aby ka\u017cdy umia\u0142 utrzymywa\u0107 w\u0142asne cia\u0142o w \u015bwi\u0119to\u015bci i we czci, a nie w po\u017c\u0105dliwej nami\u0119tno\u015bci, jak to czyni\u0105 nieznaj\u0105cy Boga poganie. Niech nikt w tej sprawie nie wykracza i nie oszukuje brata swego, bo jak wam to przedtem powiedzieli\u015bmy, zapewniaj\u0105c uroczy\u015bcie: Pan jest m\u015bcicielem tego wszystkiego. Albowiem nie powo\u0142a\u0142 nas B\u00f3g do nieczysto\u015bci, ale do \u015bwi\u0119to\u015bci. A wi\u0119c kto te s\u0142owa odrzuca, nie cz\u0142owieka odrzuca, lecz Boga, kt\u00f3ry przecie\u017c daje wam swego Ducha \u015awi\u0119tego.<\/strong><\/em><\/p>\n

(Mt 25, 1-13)\u00a0<\/span><\/strong><\/em><\/p>\n

Jezus opowiedzia\u0142 swoim uczniom t\u0119 przypowie\u015b\u0107: „Podobne b\u0119dzie kr\u00f3lestwo niebieskie do dziesi\u0119ciu panien, kt\u00f3re wzi\u0119\u0142y swoje lampy i wysz\u0142y na spotkanie pana m\u0142odego. Pi\u0119\u0107 z nich by\u0142o nierozs\u0105dnych, a pi\u0119\u0107 roztropnych. Nierozs\u0105dne wzi\u0119\u0142y lampy, ale nie wzi\u0119\u0142y z sob\u0105 oliwy. Roztropne za\u015b razem z lampami zabra\u0142y r\u00f3wnie\u017c oliw\u0119 w swoich naczyniach. Gdy si\u0119 pan m\u0142ody op\u00f3\u017ania\u0142, senno\u015b\u0107 ogarn\u0119\u0142a wszystkie i posn\u0119\u0142y. Lecz o p\u00f3\u0142nocy rozleg\u0142o si\u0119 wo\u0142anie: \u201eOto pan m\u0142ody idzie, wyjd\u017acie mu na spotkanie!\u201d Wtedy powsta\u0142y wszystkie owe panny i opatrzy\u0142y swe lampy. A nierozs\u0105dne rzek\u0142y do roztropnych: \u201eU\u017cyczcie nam swej oliwy, bo nasze lampy gasn\u0105\u201d. Odpowiedzia\u0142y roztropne: \u201eMog\u0142oby i nam, i wam nie wystarczy\u0107. Id\u017acie raczej do sprzedaj\u0105cych i kupcie sobie\u201d. Gdy one sz\u0142y kupi\u0107, nadszed\u0142 pan m\u0142ody. Te, kt\u00f3re by\u0142y gotowe, wesz\u0142y z nim na uczt\u0119 weseln\u0105, i drzwi zamkni\u0119to. Nadchodz\u0105 w ko\u0144cu i pozosta\u0142e panny, prosz\u0105c: \u201ePanie, panie, otw\u00f3rz nam!\u201d Lecz on odpowiedzia\u0142: \u201eZaprawd\u0119, powiadam wam, nie znam was\u201d. Czuwajcie wi\u0119c, bo nie znacie dnia ani godziny\u201d.<\/strong><\/em><\/p>\n

Znamy dobrze ten fragment Ewangelii, t\u0119 przypowie\u015b\u0107. Znamy cel g\u0142\u00f3wny tej przypowie\u015bci. Jezusowe \u201eczuwajcie\u201d, kt\u00f3re powtarza si\u0119 w kilku przypowie\u015bciach, to przygotowanie nas na przej\u015bcie z tego \u015bwiata do wieczno\u015bci, kt\u00f3re nie wiemy kiedy przyjdzie. \u00a0<\/span><\/p>\n

\u017byjemy w czasie oczekiwania Oblubie\u0144ca, lub w czasie otwartych drzwi.\u00a0<\/span><\/p>\n

W przypowie\u015bci bardzo konkretnie wybrzmiewa zamkni\u0119cie drzwi – \u201eTe, kt\u00f3re by\u0142y gotowe, wesz\u0142y z nim na uczt\u0119 weseln\u0105, i drzwi zamkni\u0119to\u201d.\u00a0<\/span><\/p>\n

P\u00f3ki co drzwi otwarte, ale przyjdzie taka chwila, kiedy drzwi zostan\u0105 zamkni\u0119te. Tego momentu nie mo\u017cemy przespa\u0107, ten moment nie mo\u017ce zasta\u0107 nas nieprzygotowanymi. P\u00f3ki drzwi otwarte, p\u00f3ki Oblubieniec si\u0119 op\u00f3\u017ania, jest czas, \u017ceby si\u0119 przygotowa\u0107.\u00a0<\/span><\/p>\n

Tak na marginesie dla mnie bardzo pocieszaj\u0105ce jest to, \u017ce oblubieniec, kt\u00f3ry w przypowie\u015bci jest obrazem samego Jezusa, si\u0119 op\u00f3\u017ania. Ja, kt\u00f3rego punktualno\u015b\u0107 nie jest najmocniejsz\u0105 stron\u0105, znajduj\u0119 w tych s\u0142owach pewne uspokojenie i pocieszenie – to tak z u\u015bmiechem oczywi\u015bcie \ud83d\ude42\u00a0<\/span><\/p>\n

Otwarte drzwi, jeszcze nie zamkni\u0119te, to rzeczywisto\u015b\u0107 w kt\u00f3rej teraz si\u0119 znajdujemy, nie wiedz\u0105c, kiedy si\u0119 drzwi zamkn\u0105.\u00a0<\/span><\/p>\n

Wczoraj wr\u00f3ci\u0142em z kilkudniowego wyjazdu, je\u017adzili\u015bmy z Ili\u0105 (nasze Eliasz), ministrantem, bardzo gorliwym m\u0142odzie\u0144cem. Byli\u015bmy w Uraju i Chanty-Mansyjsku. Do Uraju zaproszono nas, poniewa\u017c niedawno umar\u0142a pani Eugenia, kt\u00f3r\u0105 ca\u0142y \u015bwiat zna\u0142 jako ciocia \u017benia. Mieszka\u0142a w Tiumeni, ale bywa\u0142a czasem w Uraju. Kobieta niezwykle pogodna, lat 71, kobieta pobo\u017cna, \u017cyczliwa. Cho\u0107 by\u0142a zaszczepiona przypl\u0105ta\u0142 si\u0119 wirus, potem jeszcze by\u0142 zawa\u0142, operacja, i jakby ju\u017c wszystko sz\u0142o ku lepszemu\u2026 Codziennie, kiedy by\u0142a w szpitalu wymieniali\u015bmy si\u0119 jakimi\u015b kilkoma s\u0142owami przez viber. Kt\u00f3rego\u015b dnia, ku mojemu zdziwieniu ciocia \u017benia nie odpowiedzia\u0142a, nast\u0119pnego dnia otrzyma\u0142em wiadomo\u015b\u0107, \u017ce zmar\u0142a, tu\u017c po godzinie 15.00. Mia\u0142a jeszcze wiele plan\u00f3w, a jednak\u2026 Pan B\u00f3g zdecydowa\u0142 inaczej.\u00a0<\/span><\/p>\n

W Uraju odprawia\u0142em Msz\u0119 \u015aw. w\u2026 restauracji. Zaproszono tam, opr\u00f3cz naszej wsp\u00f3lnoty, tak\u017ce innych krewnych, przyjaci\u00f3\u0142, wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w z pracy. Wielu z nich by\u0142o na Mszy \u015aw. Pierwszy raz w \u017cyciu. Zawsze lubi\u0119 si\u0119 spotyka\u0107 z lud\u017ami spoza Ko\u015bcio\u0142a. Jak oni s\u0142uchaj\u0105, jakie to jest dla nich wydarzenie\u2026 Tak w\u0142a\u015bnie modlili\u015bmy si\u0119 za cioci\u0119 \u017beni\u0119.\u00a0<\/span><\/p>\n

To tak w kontek\u015bcie tego, \u017ce trzeba czuwa\u0107, by\u0107 gotowym, i w kontek\u015bcie ostatnich dni.\u00a0<\/span><\/p>\n

To jest g\u0142\u00f3wna my\u015bl, cel tej przypowie\u015bci, ale co to znaczy dla nas dzi\u015b? Jak my dzi\u015b mamy czuwa\u0107? Przecie\u017c S\u0142owo jest s\u0142owem na tu i teraz, na dzi\u015b.\u00a0<\/span><\/p>\n

Czy jestem gotowy na ostateczne spotkanie z Panem? Nie wiemy kiedy to b\u0119dzie. Ciekawe, \u017ce Jezus m\u00f3wi o tym spotkaniu jako o weselu. Je\u015bli by was kto\u015b zaprosi\u0142 na wesele, a jeszcze bardziej je\u015bli by to by\u0142o wasze wesele, czy to by\u0142o by czym\u015b smutnym, strasznym?\u00a0<\/span><\/p>\n

Jutro na Ukrainie b\u0119dzie \u015blub Weroniki, najm\u0142odszej siostry naszej s. Joanny. S. Joanna ju\u017c tam, przysy\u0142a r\u00f3\u017cne zdj\u0119cia z przygotowa\u0144 do \u015blubu, do wesela. Wszyscy s\u0105 u\u015bmiechni\u0119ci, a ju\u017c sama Weronika a\u017c si\u0119 \u015bwieci.\u00a0<\/span><\/p>\n

Wesele, jak sama nazwa wskazuje, jest czym\u015b weso\u0142ym, radosnym. Jezus m\u00f3wi o naszym spotkaniu z Nim jak o weselu, jak o spotkaniu rado\u015bci i mi\u0142o\u015bci. Czemu si\u0119 wi\u0119c boimy?\u00a0<\/span><\/p>\n

Boimy si\u0119, poniewa\u017c radosnym spotkaniem b\u0119dzie to dla tych, kt\u00f3rzy maj\u0105 oliw\u0119, oliw\u0119 w naczyniach, w sercu i w g\u0142owie, kt\u00f3rych lampy nie gasn\u0105, kt\u00f3rzy s\u0105 gotowi. Wesele nie jest radosne dla tych, kt\u00f3rych na nie nie wpuszczono, kt\u00f3rzy pozostali za zamkni\u0119tymi drzwiami.\u00a0<\/span><\/p>\n

Boimy si\u0119 \u015bmierci, poniewa\u017c gdzie\u015b w g\u0142\u0119bi czujemy, \u017ce grozi nam pozostanie za drzwiami.\u00a0 \u00a0<\/span><\/p>\n

A wi\u0119c\u2026 Co powinni\u015bmy zrobi\u0107, \u017ceby nie zosta\u0107 za drzwiami? Pierwsze pytanie – czy jestem w stanie \u0142aski u\u015bwi\u0119caj\u0105cej? Mo\u017ce trzeba szybko p\u00f3j\u015b\u0107 do spowiedzi?\u00a0<\/span><\/p>\n

Czy si\u0119 dzi\u015b rano pomodli\u0142em? Czy jestem w sta\u0142ym kontakcie z Oblubie\u0144cem?\u00a0<\/span><\/p>\n

Panny m\u0105dre pomy\u015bla\u0142y\u2026 Zanim wysz\u0142y z domu, pomy\u015bla\u0142y, co jeszcze mo\u017ce si\u0119 przyda\u0107, co mo\u017ce by\u0107 potrzebne. Panny g\u0142upie, nierozs\u0105dne, nie my\u015bl\u0105, pe\u0142ne emocji biegaj\u0105, ale nie my\u015bl\u0105.\u00a0<\/span><\/p>\n

Czasem bywa, \u017ce wyjdziemy z domu, potem wracamy bo czego\u015b zapomnieli\u015bmy. Tak bywa wtedy, gdy robimy co\u015b w po\u015bpiechu. Je\u015bli robimy spokojnie, bez po\u015bpiechu, zastanawiamy si\u0119, my\u015blimy, wtedy rzadziej si\u0119 zdarza, \u017ce czego\u015b zapomnimy, nie dopatrzymy.\u00a0<\/span><\/p>\n

A zatem my\u015blenie, rozmy\u015blanie. Jak wa\u017cne, by\u015bmy rozmy\u015blali nad S\u0142owem Bo\u017cym i nad swoim \u017cyciem. Albo nad \u017cyciem w kontek\u015bcie S\u0142owa Bo\u017cego. Dobrze, je\u015bli jest rano rozmy\u015blanie, wieczorem podsumowanie dnia – rozmy\u015blanie nad swoim \u017cyciem w kontek\u015bcie Bo\u017cego S\u0142owa.\u00a0<\/span><\/p>\n

Rozmy\u015blaj\u0105c nad t\u0105 przypowie\u015bci\u0105 nie musimy my\u015ble\u0107 tylko o \u015bmierci, o zamkni\u0119ciu drzwi. My mamy by\u0107 gotowi na spotkanie z Oblubie\u0144cem, mamy prze\u017cywa\u0107 ka\u017cdy dzie\u0144 w duchu czuwania, ale nie w strachu \u015bmierci. Czuwanie mi\u0142o\u015bci, rado\u015bci oczekiwania, a nie w strachu, \u017ceby nie by\u0107 pot\u0119pionym.\u00a0<\/span><\/p>\n

Jeste\u015bmy powo\u0142ani do \u015bwi\u0119to\u015bci, jak dzi\u015b uczy nas \u015bw. Pawe\u0142: \u201eStawajcie si\u0119 coraz doskonalszymi! (\u2026) wol\u0105 Bo\u017c\u0105 jest wasze u\u015bwi\u0119cenie\u201d.<\/p>\n

A wi\u0119c my\u015blmy, czuwajmy, b\u0105d\u017amy gotowi. Ws\u0142uchujmy si\u0119 w S\u0142owo Bo\u017ce.\u00a0<\/span><\/p>\n

A jak S\u0142owo Bo\u017ce jest konkretne przekona\u0142em si\u0119 we wtorek, kiedy by\u0142a w\u0142a\u015bnie wspomniana Msza \u015aw. w restauracji (poniewa\u017c tam nie ma ko\u015bcio\u0142a).<\/p>\n

Kiedy my\u015bla\u0142em nad S\u0142owem Bo\u017cym na poniedzia\u0142ek, zauwa\u017cy\u0142em, \u017ce najbli\u017csze 3 dni, to Jezusowe \u201ebiada\u201d, \u201ebiada wam ob\u0142udnicy\u201d. I tak sobie my\u015bl\u0119 – na Msz\u0119 przyjd\u0105 ludzie, kt\u00f3rzy pierwszy raz w \u017cyciu b\u0119d\u0105 na Mszy, pierwszy raz us\u0142ysz\u0105 S\u0142owo Bo\u017ce i zaczn\u0105 owo s\u0142uchanie od s\u0142\u00f3w – \u201ebiada wam ob\u0142udnicy\u201d. Dopiero potem spojrza\u0142em do kalendarza liturgicznego i okaza\u0142o si\u0119, \u017ce we wtorek jest \u015bwi\u0119to Bart\u0142omieja, Aposto\u0142a i s\u0105 inne czytania, bardzo odpowiednie dla tego spotkania. Dla mnie to by\u0142o \u015bwiadectwo troski Pana Boga o cz\u0142owieka, jak bardzo S\u0142owo Bo\u017ce jest nieprzypadkowe\u2026 A ju\u017c my sami, jak od czasu do czasu us\u0142yszymy \u201ebiada\u201d, to nam to nie zaszkodzi, tylko pomo\u017ce.\u00a0<\/span><\/p>\n

Dzi\u015b wspomnienie \u015bw. Moniki. Pewnie wszyscy znamy t\u0119 \u015bwi\u0119t\u0105. Mama \u015bw. Augustyna. Mia\u0142a m\u0119\u017ca poganina, jednak swoj\u0105 modlitw\u0105 i przyk\u0142adem doprowadzi\u0142a go do chrztu. Mia\u0142a syna, inteligentnego, szukaj\u0105cego w r\u00f3\u017cnych nurtach filozoficznych, w nauce, swojego szcz\u0119\u015bcia. Jej wytrwa\u0142a modlitwa doprowadzi\u0142a go nie tylko do chrztu, ale i do \u015bwi\u0119to\u015bci.\u00a0<\/span><\/p>\n

Jaka to jest nadzieja dla wsp\u00f3\u0142czesnych rodzic\u00f3w, ma\u0142\u017conk\u00f3w\u2026\u00a0<\/span><\/p>\n

Bardzo cz\u0119sto spotykam si\u0119 z wielkim smutkiem rodzic\u00f3w prze\u017cywaj\u0105cych za zbawienie swoich dzieci, ma\u0142\u017conk\u00f3w prze\u017cywaj\u0105cych za zbawienie wsp\u00f3\u0142ma\u0142\u017conka. Tyle \u0142ez, zmartwie\u0144\u2026 Monika daje nadziej\u0119. Trzeba wytrwa\u0107 do ko\u0144ca, modli\u0107 si\u0119 i wierzy\u0107, i ufa\u0107. M\u00f3dlmy si\u0119 dzi\u015b szczeg\u00f3lnie za tych, zw\u0142aszcza naszych bliskich, kt\u00f3rzy si\u0119 pogubili, kt\u00f3rzy odeszli od Boga, kt\u00f3rych lampy gasn\u0105\u2026\u00a0<\/span><\/p>\n

Niech Was b\u0142ogos\u0142awi B\u00f3g Wszechmog\u0105cy, Ojciec + i Syn, i Duch \u015awi\u0119ty. Amen.\u00a0<\/span><\/p>\n