{"id":20125,"date":"2022-01-28T08:04:04","date_gmt":"2022-01-28T07:04:04","guid":{"rendered":"https:\/\/gaudiumetspes-blog.pl\/?p=20125"},"modified":"2022-01-28T08:04:04","modified_gmt":"2022-01-28T07:04:04","slug":"czy-spi-czy-czuwa-nasienie-rosnie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/gaudiumetspes-blog.pl\/index.php\/2022\/01\/28\/czy-spi-czy-czuwa-nasienie-rosnie\/","title":{"rendered":"Czy \u015bpi, czy czuwa, nasienie ro\u015bnie"},"content":{"rendered":"

Niech b\u0119dzie pochwalony Jezus Chrystus!\u00a0<\/span><\/p>\n

Pozdrawiam serdecznie z Syberii, z Surgutu.\u00a0<\/span><\/p>\n

Dzi\u015b w liturgii wspominamy \u015bw. Tomasza z Akwinu. Ni\u017cej link do jego biografii:<\/p>\n

https:\/\/brewiarz.pl\/czytelnia\/swieci\/01-28.php3<\/a><\/p>\n

Zapraszam do wsp\u00f3lnego porozmy\u015blania nad S\u0142owem Bo\u017cym. Pomo\u017ce nam w tym dzi\u015b s. Joanna, kt\u00f3ra przygotowa\u0142a rozmy\u015blanie. Zapraszam.\u00a0<\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

(2 Sm 11,1-4a.5-10a.13-17.27c) <\/strong><\/em>
\nNa pocz\u0105tku roku, gdy kr\u00f3lowie zwykli udawa\u0107 si\u0119 na wojny, Dawid wyprawi\u0142 Joaba i swoje s\u0142ugi wraz z ca\u0142ym Izraelem. Spustoszyli oni ziemi\u0119 Ammonit\u00f3w i oblegali Rabba. Dawid natomiast pozosta\u0142 w Jerozolimie. Pewnego wieczora Dawid, podni\u00f3s\u0142szy si\u0119 z pos\u0142ania i chodz\u0105c po tarasie swego kr\u00f3lewskiego pa\u0142acu, zobaczy\u0142 z tarasu k\u0105pi\u0105c\u0105 si\u0119 kobiet\u0119. Kobieta by\u0142a bardzo pi\u0119kna. Dawid zasi\u0119gn\u0105\u0142 wiadomo\u015bci o tej kobiecie. Powiedziano mu: \u201eTo jest Batszeba, c\u00f3rka Eliama, \u017cona Uriasza Chetyty\u201d. Wys\u0142a\u0142 wi\u0119c Dawid pos\u0142a\u0144c\u00f3w, by j\u0105 sprowadzili. Kobieta ta pocz\u0119\u0142a, pos\u0142a\u0142a wi\u0119c, by da\u0107 zna\u0107 Dawidowi: \u201eJestem brzemienna\u201d. Wtedy Dawid wyprawi\u0142 pos\u0142a\u0144ca do Joaba: \u201ePrzy\u015blij do mnie Uriasza Chetyt\u0119\u201d. Joab pos\u0142a\u0142 wi\u0119c Uriasza do Dawida. Kiedy si\u0119 Uriasz stawi\u0142 u niego, Dawid wypytywa\u0142 si\u0119 o powodzenie Joaba, ludu i walki. Nast\u0119pnie rzek\u0142 Dawid Uriaszowi: \u201eWst\u0105p do swojego domu i umyj sobie nogi\u201d. Uriasz opu\u015bci\u0142 pa\u0142ac kr\u00f3lewski, a za nim niesiono dar ze sto\u0142u kr\u00f3la. Uriasz po\u0142o\u017cy\u0142 si\u0119 jednak u bramy pa\u0142acu kr\u00f3lewskiego wraz ze wszystkimi s\u0142ugami swojego pana, a nie poszed\u0142 do w\u0142asnego domu. Przekazano wiadomo\u015b\u0107 Dawidowi: \u201eUriasz nie wst\u0105pi\u0142 do swego domu\u201d. Dawid zaprosi\u0142 go, aby jad\u0142 i pi\u0142 w jego obecno\u015bci, a\u017c go upoi\u0142. Wieczorem poszed\u0142 Uriasz, po\u0142o\u017cy\u0142 si\u0119 na swym pos\u0142aniu mi\u0119dzy s\u0142ugami swojego pana, a do domu swojego nie wst\u0105pi\u0142. Nast\u0119pnego ranka napisa\u0142 Dawid list do Joaba i pos\u0142a\u0142 go za po\u015brednictwem Uriasza. W li\u015bcie napisa\u0142: \u201ePostawcie Uriasza tam, gdzie walka b\u0119dzie najbardziej za\u017carta, potem odst\u0105picie go, aby zosta\u0142 ugodzony i zgin\u0105\u0142\u201d. Joab obejrzawszy miasto, postawi\u0142 Uriasza w miejscu, o kt\u00f3rym wiedzia\u0142, \u017ce walczyli tam dzielni \u017co\u0142nierze nieprzyjacielscy. Ludzie z miasta wypadli i natarli na Joaba. Byli zabici w\u015br\u00f3d ludu i s\u0142ug Dawida; zgin\u0105\u0142 te\u017c Uriasz Chetyta. Post\u0119pek, jakiego dopu\u015bci\u0142 si\u0119 Dawid, nie podoba\u0142 si\u0119 Panu.<\/strong><\/em><\/p>\n

 <\/p>\n

(Mk 4,26-34) <\/strong><\/em>
\nJezus m\u00f3wi\u0142 do t\u0142um\u00f3w: \u201eZ kr\u00f3lestwem Bo\u017cym dzieje si\u0119 tak, jak gdyby kto\u015b nasienie wrzuci\u0142 w ziemi\u0119. Czy \u015bpi, czy czuwa, we dnie i w nocy nasienie kie\u0142kuje i ro\u015bnie, on sam nie wie jak. Ziemia sama z siebie wydaje plon, najpierw \u017ad\u017ab\u0142o, potem k\u0142os, a potem pe\u0142ne ziarno w k\u0142osie. A gdy stan zbo\u017ca na to pozwala, zaraz zapuszcza sierp, bo pora ju\u017c na \u017cniwo\u201d. M\u00f3wi\u0142 jeszcze: \u201eZ czym por\u00f3wnamy kr\u00f3lestwo Bo\u017ce lub w jakiej przypowie\u015bci je przedstawimy? Jest ono jak ziarnko gorczycy; gdy si\u0119 je wsiewa w ziemi\u0119, jest najmniejsze ze wszystkich nasion na ziemi. Lecz wsiane, wyrasta i staje si\u0119 wi\u0119ksze od innych jarzyn; wypuszcza wielkie ga\u0142\u0119zie, tak \u017ce ptaki powietrzne gnie\u017cd\u017c\u0105 si\u0119 w jego cieniu\u201d. W wielu takich przypowie\u015bciach g\u0142osi\u0142 im nauk\u0119, o ile mogli j\u0105 zrozumie\u0107. A bez przypowie\u015bci nie przemawia\u0142 do nich. Osobno za\u015b obja\u015bnia\u0142 wszystko swoim uczniom.<\/strong><\/em><\/p>\n

 <\/p>\n

Rozwa\u017caj\u0105c dzisiejsz\u0105 Ewangeli\u0119 zrozumia\u0142am, dlaczego w\u0142a\u015bnie w takich przypowie\u015bciach (zwi\u0105zanych z upraw\u0105 roli, rybo\u0142\u00f3wstwem, \u2026.) Jezus pr\u00f3buje wyja\u015bni\u0107 Swoje przes\u0142ania. Jezus jest bardzo dobrym pedagogiem i wie, \u017ce cz\u0142owiekowi jest \u0142atwiej zrozumie\u0107 jak\u0105\u015b prawd\u0119, gdy por\u00f3wnuje j\u0105 z tym, co jest bliskie ludziom, kt\u00f3rzy Go s\u0142uchaj\u0105. Nie ukrywam, \u017ce i mi te przypowie\u015bci s\u0105 bliskie, gdy\u017c urodzi\u0142am si\u0119 na wsi, gdzie rodzice uprawiali pola i tato cz\u0119sto nam wyja\u015bnia\u0142 wiele ciekawostek zwi\u0105zanych z rolnictwem.\u00a0<\/span><\/p>\n

Pami\u0119tam jak jesieni\u0105 tato przygotowywa\u0142 rol\u0119 i zasiewa\u0142 pszenic\u0119, jak si\u0119 cieszy\u0142, \u017ce zd\u0105\u017cy\u0142 do zimy, \u017ce Bogu dzi\u0119ki ziarno ju\u017c jest w ziemi, jak mawia\u0142 po takim zasiewie: \u201eto ju\u017c po\u0142owa sukcesu, a dalej ju\u017c jak Pan B\u00f3g da, trzeba cierpliwie czeka\u0107 wiosny\u201d. I rzeczywi\u015bcie do wiosny by\u0142o tylko czekanie. Wczesn\u0105 wiosn\u0105, kiedy pole by\u0142o ju\u017c zielone, tato cieszy\u0142 si\u0119, \u017ce ziarna dobrze powschodzi\u0142y, ale to jeszcze nie koniec, i chocia\u017c pilnowa\u0142, by nie by\u0142o chwast\u00f3w, czy jakie\u015b ptactwo, czy robactwo, nie zagnie\u017adzi\u0142o si\u0119, to jednak za du\u017co nie m\u00f3g\u0142 zrobi\u0107, by pszenica na pewno wyros\u0142a i wyda\u0142a plon, tylko cz\u0119sto powtarza\u0142: jak B\u00f3g da, to b\u0119dzie \u0142adna pszenica.\u00a0<\/span><\/p>\n

Troch\u0119 si\u0119 rozpisa\u0142am z tymi wspomnieniami, ale my\u015bl\u0119 \u017ce Jezus daj\u0105c nam taki przyk\u0142ad z ziarnem, chcia\u0142 zauwa\u017cy\u0107 \u017ce ziarno Kr\u00f3lestwa Bo\u017cego, kt\u00f3re On zasia\u0142 w nas przez Chrzest \u015awi\u0119ty, przez Sakramenty, przez S\u0142owo Bo\u017ce, jest ma\u0142e, nawet mo\u017ce niewidoczne naszym oczom, ale ma moc w sobie, by \u017cy\u0107, rozwija\u0107 si\u0119 i przynosi\u0107 owoce. To B\u00f3g w ukryty spos\u00f3b tw\u00f3rcz\u0105 moc\u0105 Ducha \u015awi\u0119tego zasiewa ziarno w naszych duszach. I my nie znamy procesu jak stopniowo wyrasta ziarno nowego \u017cycia, jak kie\u0142ki wyrastaj\u0105 w mocy Bo\u017cej, jak stopniowo nape\u0142nia si\u0119 k\u0142os duszy, to pozostaje ukryte. Trzeba przyj\u0105\u0107 narodziny Kr\u00f3lestwa Bo\u017cego jako fakt. Ono jest. A my, z najwi\u0119ksz\u0105 uwag\u0105, obserwujmy, czego wymaga si\u0119 od nas jako wsp\u00f3lnika w tej najg\u0142\u0119bszej tajemnicy. Pan wskazuje, \u017ce przez analogi\u0119 do rolnika siej\u0105cego ziarno, wymagana jest od cz\u0142owieka czujno\u015b\u0107 dla jego duszy i odkrycia w niej mocy Bo\u017cej. Jak rolnik, kt\u00f3ry rzuci\u0142 ziarno, stale si\u0119 o nie troszczy: czy ziarno jest dobrze przykryte ziemi\u0105, czy jest wystarczaj\u0105co du\u017co wilgoci, czy nie podgryzaj\u0105 polne zwierz\u0119ta \u2026.\u00a0<\/span><\/p>\n

I my jeste\u015bmy wezwani do piel\u0119gnowania w duszy ziarna Bo\u017cego, nigdy o tym nie zapomina\u0107. Przechowywa\u0107 je ostro\u017cnie! Opiekowa\u0107 si\u0119 nim. Jaka jest obecnie ziemia mojej duszy? Czy jest do\u015b\u0107 wilgoci modlitwy, dobrych uczynk\u00f3w, czy wrogowie nie zakradaj\u0105 si\u0119, czy nie depcz\u0105?\u00a0<\/span><\/p>\n

S\u0142uchaj, nie zasypiaj!\u00a0<\/span><\/p>\n

B\u00f3g uczyni\u0142 nas str\u00f3\u017cami naszej duszy, jako wsp\u00f3\u0142uczestnik\u00f3w tajemnic Bo\u017cych, by niestrudzenie strzec pola, gdy Pan je uprawia. A reszt\u0119 trzeba zawierzy\u0107 samemu Stw\u00f3rcy – Bogu, gdy\u017c Tw\u00f3rc\u0105 nowego \u017cycia jest Pan.\u00a0<\/span><\/p>\n

Dzi\u0119kujmy dzi\u015b Dobremu Bogu, \u017ce uzna\u0142 nasz\u0105 dusz\u0119 za godn\u0105 Jego ziarna i z ufno\u015bci\u0105 zasia\u0142 je. Pro\u015bmy o Dary Ducha \u015awi\u0119tego, by\u015bmy byli godnymi wsp\u00f3\u0142pracownikami w trosce o rozw\u00f3j i wzrost Kr\u00f3lestwa Bo\u017cego w nas i wok\u00f3\u0142 nas.\u00a0<\/span><\/p>\n

s. Joanna CSA\u00a0<\/span><\/em><\/p>\n

 <\/p>\n