![\"\"](\"https:\/\/gaudiumetspes-blog.pl\/wp-content\/uploads\/2022\/04\/C8F2523F-C883-439C-8C1E-7C8F3FF79871-300x199.jpeg\")
<\/p>\n
Pozdrawiam serdecznie z Syberii, z Surgutu!\u00a0<\/span><\/p>\n Zapraszam do wsp\u00f3lnego rozmy\u015blania nad S\u0142owem Bo\u017cym. Prosimy Ducha \u015awi\u0119tego, by nam pom\u00f3g\u0142 us\u0142ysze\u0107 to, co Pan B\u00f3g chce nam powiedzie\u0107 i tym \u017cy\u0107.\u00a0<\/span><\/p>\n <\/p>\n (Dz 4,1-12) <\/strong><\/em> <\/p>\n (J 21,1-14) <\/strong><\/em> <\/p>\n Ca\u0142a nasza rodzina z u\u015bmiechem wspomina czasem s\u0142owa naszej \u015b.p. babci, kt\u00f3ra ju\u017c w drugi dzie\u0144 \u015bwi\u0105t, a mo\u017ce i w pierwszy wieczorem, m\u00f3wi\u0142a: \u201e\u015bwi\u0119ta, \u015bwi\u0119ta, i po \u015bwi\u0119tach\u201d.\u00a0<\/span><\/p>\n Przypominaj\u0105 mi si\u0119 te s\u0142owa, kiedy patrz\u0119 na tych \u201ebiednych\u201d uczni\u00f3w siedz\u0105cych przy brzegu jeziora Genezaret i nie mog\u0105cych sobie poradzi\u0107 z tym \u201epo\u015bwi\u0105tecznym\u201d czasem. Uczucia, emocje, jakie prze\u017cywali i na drodze krzy\u017cowej, i po \u015bmierci, i po zmartwychwstaniu Jezusa, by\u0142y ogromne. Jednak cz\u0142owiek nie mo\u017ce d\u0142ugo \u017cy\u0107 na takim poziomie emocjonalnym. I wreszcie emocje ostyg\u0142y, a mo\u017ce nawet zesz\u0142y do niskiego poziomu, gdzie\u015b na pograniczu depresji, i biedni uczniowie, Piotr i jeszcze kilku rybak\u00f3w siedz\u0105 i my\u015bl\u0105, co robi\u0107 dalej. Trzy lata \u201ewyrwane z \u017cyciorysu\u201d, pi\u0119kna przygoda, i nawet nie\u017ale si\u0119 sko\u0144czy\u0142a, Jezus zmartwychwsta\u0142, ale jednak si\u0119 sko\u0144czy\u0142a. I co dalej? \u015awi\u0119ta, \u015bwi\u0119ta i po \u015bwi\u0119tach\u2026\u00a0<\/span><\/p>\n Trzeba wraca\u0107 do roboty, trzeba wraca\u0107 do tego \u017cycia, od kt\u00f3rego powo\u0142a\u0142 ich Jezus. W tym fragmencie widzimy ich siedmiu, tylu by\u0142o rybak\u00f3w po\u015br\u00f3d aposto\u0142\u00f3w, inni pewnie wr\u00f3cili do swoich zaj\u0119\u0107 na swoich dawnych miejscach pracy.\u00a0<\/span><\/p>\n Mo\u017ce i my te\u017c po \u015bwi\u0119tach wr\u00f3cili\u015bmy do \u201ezwyk\u0142ego\u201d \u017cycia\u2026 Cho\u0107 s\u0142owo \u201ezwyk\u0142e \u017cycie\u201d, jako\u015b ju\u017c od dw\u00f3ch lat nie brzmi\u2026 Ale co\u015b w rodzaju zwyk\u0142ego \u017cycia. Rozdzia\u0142 \u201e\u015bwi\u0119ta\u201d ju\u017c jest zamkni\u0119ty. Id\u0119 \u0142owi\u0107 ryby – idziemy i my z tob\u0105\u2026\u00a0<\/span><\/p>\n A Jezus przychodzi i nie daje im wr\u00f3ci\u0107 do starego \u017cycia. On ma plan. To nie jest przygoda, kt\u00f3ra si\u0119 sko\u0144czy\u0142a. To jest pocz\u0105tek przygody, kt\u00f3ra nie ma ko\u0144ca. Przecie\u017c Jezus im na pocz\u0105tku powiedzia\u0142, \u017ce uczyni ich rybakami ludzi, a przecie\u017c s\u0142owo Boga nie traci aktualno\u015bci.\u00a0<\/span><\/p>\n Aposto\u0142owie trwaj\u0105 w swoim kryzysie, zm\u0119czeniu, emocjonalnym dole, a Jezus ich szuka, nie zostawia, wyci\u0105ga ich z kryzysu.\u00a0<\/span><\/p>\n Mo\u017ce i my prze\u017cywamy jaki\u015b d\u00f3\u0142 emocjonalny, albo mo\u017ce po prostu, po \u015bwi\u0119tach wr\u00f3cili\u015bmy do pracy, do zwyk\u0142ego \u017cycia i oczekujemy jakich\u015b nast\u0119pnych \u015bwi\u0105t? Mo\u017ce prze\u017cywamy jaki\u015b kryzys, d\u00f3\u0142, w\u0105tpliwo\u015bci, depresj\u0119, utrat\u0119 sensu\u2026\u00a0<\/span><\/p>\n Jezus nas nie zostawia, szuka nas, by nam pom\u00f3c, przychodzi do nas i ma dla nas propozycj\u0119, ma konkretny plan. \u017bycie z Nim nie jest nudne. Przygoda z Nim si\u0119 nie ko\u0144czy. Z Nim wszystko jest i b\u0119dzie nowe. Sko\u0144czy\u0142y si\u0119 emocje, sko\u0144czy\u0142 si\u0119 skandal krzy\u017ca, szok zmartwychwstania, ale nie sko\u0144czy\u0142a si\u0119 przygoda wiary, \u017cycia razem z \u017byj\u0105cym.\u00a0<\/span><\/p>\n Ju\u017c nie ma szoku, no mo\u017ce szok cudownego po\u0142owu. Jest s\u0142owo \u201edzieci\u201d, jest ognisko na brzegu jeziora, jest wsp\u00f3lny posi\u0142ek\u2026 Wszystko to zwyczajnie, tak swojsko, tak rodzinnie.\u00a0<\/span><\/p>\n I tak ma by\u0107 i w naszym \u017cyciu – niby zwyczajnie, a jednak inaczej. Niby jak i wcze\u015bniej a jednak z Jezusem.\u00a0<\/span><\/p>\n Nie mo\u017cemy myli\u0107 wiary z uczuciami i emocjami, bo wtedy b\u0119dziemy prze\u017cywa\u0107 – to \u015bwi\u0105teczny wy\u017c, to zn\u00f3w codzienn\u0105 depresj\u0119 i nud\u0119.\u00a0<\/span><\/p>\n Jezus chce by\u0107 z nami na codzie\u0144, chce i\u015b\u0107 z nami do szko\u0142y i pracy, chce siada\u0107 z nami do sto\u0142u jak i wsp\u00f3lnie z uczniami jad\u0142 chleb i ryb\u0119. Jezus chce by\u0107 z nami zawsze, nadawa\u0107 sens, nowy sens naszym zwyk\u0142ym sprawom. I jednocze\u015bnie chce nas prowadzi\u0107, by\u015bmy dawali o Nim \u015bwiadectwo, by\u015bmy promieniowali wiar\u0105, rado\u015bci\u0105 zmartwychwstania, nadziej\u0105 na dobry czas, bo przecie\u017c z Jezusem nic nie jest i nie mo\u017ce by\u0107 beznadziejne.\u00a0<\/span><\/p>\n Je\u015bli koto\u015b ogl\u0105da te moje s\u0142\u00f3wka gadane, to pami\u0119tacie pytanie na \u015bwi\u0119ta – czy my umiemy si\u0119 jeszcze cieszy\u0107? Czy umiemy jeszcze by\u0107 szcz\u0119\u015bliwi? Czy nie zapomnieli\u015bmy jak to si\u0119 robi?\u00a0<\/span><\/p>\n Je\u015bli rzeczywi\u015bcie wierzymy, \u017ce Jezus zmartwychwsta\u0142, \u017ce przychodzi do nas po zmartwychwstaniu, \u017ce nas szuka, \u017ce o nas nie zapomia\u0142, to nawet je\u015bli dooko\u0142a wszystko wydaje si\u0119 by\u0107 straszne i beznadziejne, to jednak my umiemy si\u0119 cieszy\u0107. Bo przecie\u017c z nami jest Jezus. On zbawia. I my wiemy, \u017ce \u201enie ma w \u017cadnym innym zbawienia, gdy\u017c nie dano ludziom pod niebem \u017cadnego innego imienia, w kt\u00f3rym mogliby\u015bmy by\u0107 zbawieni\u201d.<\/p>\n Spr\u00f3bujmy dzi\u015b prze\u017cywa\u0107 ka\u017cd\u0105 chwil\u0119 tego dnia z Jezusem. Nie szukajmy tylko jakich\u015b nowych emocjonalnych dozna\u0144, wzrusze\u0144, bo to nie o to chodzi. Zwyk\u0142e chwile prze\u017cyjmy w niezwyk\u0142y spos\u00f3b, w obecno\u015bci Zmartwychwsta\u0142ego, w wielkim pokoju serca, w pokoju, jaki tylko On mo\u017ce nam da\u0107!\u00a0<\/span><\/p>\n Niech Was b\u0142ogos\u0142awi B\u00f3g wszechmog\u0105cy, Ojciec + i Syn, i Duch \u015awi\u0119ty. Amen.<\/p>\n Pom\u00f3dlcie si\u0119, prosz\u0119, za mnie i za moj\u0105 parafi\u0119.\u00a0<\/span><\/p>\n Zapraszam na nasz\u0105 stron\u0119 internetow\u0105, gdzie s\u0105 zdj\u0119cia z Wielkanocy w naszej parafii. \u015awi\u0119ta by\u0142y jak wsz\u0119dzie pi\u0119kne i uroczyste, pragn\u0119 tylko zauwa\u017cy\u0107, \u017ce dwie osoby doros\u0142e, w czasie Wigilii Paschalnej, przyj\u0119\u0142y chrzest i dwie osoby doros\u0142e, w Wielki Czwartek, zosta\u0142y przyj\u0119te do Ko\u015bcio\u0142a Katolickiego i przyj\u0119\u0142y I Komuni\u0119. wszystko jest na stronie – link poni\u017cej. Je\u015bli kto\u015b chce wi\u0119cej zdj\u0119\u0107 zobaczy\u0107, na dole ka\u017cdego artyku\u0142u, jest link na flickr i tam mo\u017cna zobaczy\u0107 wi\u0119cej.\u00a0<\/span><\/p>\n Niech Zmartwychwsta\u0142y Wam b\u0142ogos\u0142awi, niech da Wam pok\u00f3j i rado\u015b\u0107.\u00a0<\/span><\/p>\n <\/p>\n
\nGdy Piotr i Jan przemawiali do ludu, po uzdrowieniu chromego, podeszli do nich kap\u0142ani i dow\u00f3dca stra\u017cy \u015bwi\u0105tynnej oraz saduceusze oburzeni, \u017ce nauczaj\u0105 lud i g\u0142osz\u0105 zmartwychwstanie umar\u0142ych w Jezusie. Zatrzymali ich i oddali pod stra\u017c a\u017c do nast\u0119pnego dnia, bo ju\u017c by\u0142 wiecz\u00f3r. A wielu z tych, kt\u00f3rzy s\u0142yszeli nauk\u0119, uwierzy\u0142o. Liczba m\u0119\u017cczyzn dosi\u0119ga\u0142a oko\u0142o pi\u0119ciu tysi\u0119cy. Nast\u0119pnego dnia zebrali si\u0119 ich prze\u0142o\u017ceni i starsi, i uczeni w Jerozolimie: arcykap\u0142an Annasz, Kajfasz, Jan, Aleksander i ilu ich by\u0142o z rodu arcykap\u0142a\u0144skiego. Postawili ich w \u015brodku i pytali: Czyj\u0105 moc\u0105 albo w czyim imieniu uczynili\u015bcie to? Wtedy Piotr nape\u0142niony Duchem \u015bwi\u0119tym powiedzia\u0142 do nich: Prze\u0142o\u017ceni ludu i starsi! Je\u017celi przes\u0142uchujecie nas dzisiaj w sprawie dobrodziejstwa, dzi\u0119ki kt\u00f3remu chory cz\u0142owiek uzyska\u0142 zdrowie, to niech b\u0119dzie wiadomo wam wszystkim i ca\u0142emu ludowi Izraela, \u017ce w imi\u0119 Jezusa Chrystusa Nazarejczyka – kt\u00f3rego ukrzy\u017cowali\u015bcie, a kt\u00f3rego B\u00f3g wskrzesi\u0142 z martwych – \u017ce przez Niego ten cz\u0142owiek stan\u0105\u0142 przed wami zdrowy. On jest kamieniem, odrzuconym przez was buduj\u0105cych, tym, kt\u00f3ry sta\u0142 si\u0119 g\u0142owic\u0105 w\u0119g\u0142a. I nie ma w \u017cadnym innym zbawienia, gdy\u017c nie dano ludziom pod niebem \u017cadnego innego imienia, w kt\u00f3rym mogliby\u015bmy by\u0107 zbawieni.<\/strong><\/em><\/p>\n
\nJezus znowu ukaza\u0142 si\u0119 nad Morzem Tyberiadzkim. A ukaza\u0142 si\u0119 w ten spos\u00f3b: Byli razem Szymon Piotr, Tomasz, zwany Didymos, Natanael z Kany Galilejskiej, synowie Zebedeusza oraz dwaj inni z Jego uczni\u00f3w. Szymon Piotr powiedzia\u0142 do nich: Id\u0119 \u0142owi\u0107 ryby. Odpowiedzieli mu: Idziemy i my z tob\u0105. Wyszli wi\u0119c i wsiedli do \u0142odzi, ale tej nocy nic nie z\u0142owili. A gdy ranek za\u015bwita\u0142, Jezus stan\u0105\u0142 na brzegu. Jednak\u017ce uczniowie nie wiedzieli, \u017ce to by\u0142 Jezus. A Jezus rzek\u0142 do nich: Dzieci, czy macie co na posi\u0142ek? Odpowiedzieli Mu: Nie. On rzek\u0142 do nich: Zarzu\u0107cie sie\u0107 po prawej stronie \u0142odzi, a znajdziecie. Zarzucili wi\u0119c i z powodu mn\u00f3stwa ryb nie mogli jej wyci\u0105gn\u0105\u0107. Powiedzia\u0142 wi\u0119c do Piotra \u00f3w ucze\u0144, kt\u00f3rego Jezus mi\u0142owa\u0142: To jest Pan! Szymon Piotr us\u0142yszawszy, \u017ce to jest Pan, przywdzia\u0142 na siebie wierzchni\u0105 szat\u0119 – by\u0142 bowiem prawie nagi – i rzuci\u0142 si\u0119 w morze. Reszta uczni\u00f3w dobi\u0142a \u0142odzi\u0105, ci\u0105gn\u0105c za sob\u0105 sie\u0107 z rybami. Od brzegu bowiem nie by\u0142o daleko – tylko oko\u0142o dwustu \u0142okci. A kiedy zeszli na l\u0105d, ujrzeli \u017carz\u0105ce si\u0119 na ziemi w\u0119gle, a na nich u\u0142o\u017con\u0105 ryb\u0119 oraz chleb. Rzek\u0142 do nich Jezus: Przynie\u015bcie jeszcze ryb, kt\u00f3re\u015bcie teraz u\u0142owili. Poszed\u0142 Szymon Piotr i wyci\u0105gn\u0105\u0142 na brzeg sie\u0107 pe\u0142n\u0105 wielkich ryb w liczbie stu pi\u0119\u0107dziesi\u0119ciu trzech. A pomimo tak wielkiej ilo\u015bci, sie\u0107 si\u0119 nie rozerwa\u0142a. Rzek\u0142 do nich Jezus: Chod\u017acie, posilcie si\u0119! \u017caden z uczni\u00f3w nie odwa\u017cy\u0142 si\u0119 zada\u0107 Mu pytania: Kto Ty jeste\u015b? bo wiedzieli, \u017ce to jest Pan. A Jezus przyszed\u0142, wzi\u0105\u0142 chleb i poda\u0142 im – podobnie i ryb\u0119. To ju\u017c trzeci raz, jak Jezus ukaza\u0142 si\u0119 uczniom od chwili, gdy zmartwychwsta\u0142.<\/strong><\/em><\/p>\n