{"id":20808,"date":"2022-07-29T10:14:43","date_gmt":"2022-07-29T08:14:43","guid":{"rendered":"https:\/\/gaudiumetspes-blog.pl\/?p=20808"},"modified":"2022-07-29T10:29:48","modified_gmt":"2022-07-29T08:29:48","slug":"marto-marto","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/gaudiumetspes-blog.pl\/index.php\/2022\/07\/29\/marto-marto\/","title":{"rendered":"Marto, Marto…"},"content":{"rendered":"

Niech b\u0119dzie pochwalony Jezus Chrystus!\u00a0<\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

Pozdrawiam serdecznie z Syberii, z Surgutu. Dzi\u015b w liturgii wspominamy \u015bwi\u0119tych przyjaci\u00f3\u0142 Jezusa – Mart\u0119, Mari\u0119 i \u0141azarza.\u00a0<\/span><\/p>\n

Chcia\u0142bym Wam przedstawi\u0107 dzi\u015b naszego ministranta, ma na imi\u0119 Ilia. Sko\u0144czy\u0142 szko\u0142\u0119 i bardzo mo\u017cliwe, \u017ce nied\u0142ugo b\u0119dziecie mogli si\u0119 z nim zapozna\u0107 osobi\u015bcie w Polsce (ale to na razie tajna informacja). Ilia jest niezwykle inteligentnym i pobo\u017cnym cz\u0142owiekiem, ministrantem, ca\u0142ym sercem zaanga\u017cowanym w s\u0142u\u017cb\u0119 Panu Bogu i Ko\u015bcio\u0142owi. Ogromna pomoc w ka\u017cdym wzgl\u0119dzie – i je\u017adzi z nami na wyjazdy, i pomaga w rozmaitych pracach w ko\u015bciele i w domu, i jak trzeba, napisze rozmy\u015blanie. Ilia wytrwale uczy si\u0119 polskiego i trzeba przyzna\u0107, nie\u017ale mu to idzie. W rozmowie z ks. Jackiem, przez skype, otrzyma\u0142 propozycj\u0119 napisania rozmy\u015blania na blog. Dzi\u015b w\u0142a\u015bnie mamy mo\u017cliwo\u015b\u0107 przeczyta\u0107 rozmy\u015blanie, kt\u00f3re Ilia napisa\u0142 po polsku (oczywi\u015bcie, \u017ce troch\u0119 popoprawia\u0142em, ale uwierzcie, \u017ce nawet je\u015bli bym nie poprawia\u0142, spokojnie wiedzieliby\u015bcie o czym pisze). Jak na pierwszy raz w obcym j\u0119zyku, to zas\u0142uguje na najwy\u017csz\u0105 pochwa\u0142\u0119.\u00a0<\/span><\/p>\n

Zapraszam do wsp\u00f3lnego rozmy\u015blania nad Bo\u017cym S\u0142owem, najpierw rozwa\u017canie Ilii, potem s\u0142\u00f3wko gadane. Niech Duch \u015awi\u0119ty da nam \u015bwiat\u0142o i m\u0105dro\u015b\u0107, by\u015bmy us\u0142yszeli, co Pan chce nam powiedzie\u0107.\u00a0<\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

(1 J 4, 7-16) <\/strong>
\nUmi\u0142owani, mi\u0142ujmy si\u0119 wzajemnie, poniewa\u017c mi\u0142o\u015b\u0107 jest z Boga, a ka\u017cdy, kto mi\u0142uje, narodzi\u0142 si\u0119 z Boga i zna Boga. Kto nie mi\u0142uje, nie zna Boga, bo B\u00f3g jest mi\u0142o\u015bci\u0105. W tym objawi\u0142a si\u0119 mi\u0142o\u015b\u0107 Boga ku nam, \u017ce zes\u0142a\u0142 Syna swego Jednorodzonego na \u015bwiat, aby\u015bmy \u017cycie mieli dzi\u0119ki Niemu. W tym przejawia si\u0119 mi\u0142o\u015b\u0107, \u017ce nie my umi\u0142owali\u015bmy Boga, ale \u017ce On sam nas umi\u0142owa\u0142 i pos\u0142a\u0142 Syna swojego jako ofiar\u0119 przeb\u0142agaln\u0105 za nasze grzechy. Umi\u0142owani, je\u015bli B\u00f3g tak nas umi\u0142owa\u0142, to i my winni\u015bmy mi\u0142owa\u0107 si\u0119 wzajemnie. Nikt nigdy Boga nie ogl\u0105da\u0142. Je\u017celi mi\u0142ujemy si\u0119 wzajemnie, B\u00f3g trwa w nas i mi\u0142o\u015b\u0107 ku Niemu jest w nas doskona\u0142a. Poznajemy, \u017ce my trwamy w Nim, a On w nas, bo udzieli\u0142 nam ze swego Ducha. My tak\u017ce widzieli\u015bmy i \u015bwiadczymy, \u017ce Ojciec zes\u0142a\u0142 Syna jako Zbawiciela \u015bwiata. Je\u015bli kto wyznaje, \u017ce Jezus jest Synem Bo\u017cym, to B\u00f3g trwa w nim, a on w Bogu. My\u015bmy poznali i uwierzyli mi\u0142o\u015bci, jak\u0105 B\u00f3g ma ku nam. B\u00f3g jest mi\u0142o\u015bci\u0105: kto trwa w mi\u0142o\u015bci, trwa w Bogu, a B\u00f3g trwa w nim.<\/strong><\/p>\n

 <\/p>\n

(\u0141k 10, 38-42)<\/strong><\/p>\n

Jezus przyszed\u0142 do jednej wsi. <\/strong>(W dalszej ich podr\u00f3\u017cy przyszed\u0142 do jednej wsi)<\/i>. Tam pewna niewiasta, imieniem Marta, przyj\u0119\u0142a Go do swego domu. Mia\u0142a ona siostr\u0119, imieniem Maria, kt\u00f3ra siad\u0142a u n\u00f3g Pana i przys\u0142uchiwa\u0142a si\u0119 Jego mowie.<\/strong><\/p>\n

Natomiast Marta uwija\u0142a si\u0119 ko\u0142o rozmaitych pos\u0142ug. Przyst\u0105pi\u0142a wi\u0119c do Niego i rzek\u0142a: \u00abPanie, czy Ci to oboj\u0119tne, \u017ce moja siostra zostawi\u0142a mnie sam\u0105 przy us\u0142ugiwaniu? Powiedz jej, \u017ceby mi pomog\u0142a\u00bb.<\/strong><\/p>\n

A Pan jej odpowiedzia\u0142: \u00abMarto, Marto, troszczysz si\u0119 i niepokoisz o wiele, a potrzeba ma\u0142o albo tylko jednego. Maria obra\u0142a najlepsz\u0105 cz\u0105stk\u0119, kt\u00f3rej nie b\u0119dzie pozbawiona\u00bb.<\/strong><\/p>\n

 <\/p>\n

(J 11, 19-27) <\/strong>
\nWielu \u017byd\u00f3w przyby\u0142o do Marty i Marii, aby je pocieszy\u0107 po bracie. Kiedy za\u015b Marta dowiedzia\u0142a si\u0119, \u017ce Jezus nadchodzi, wysz\u0142a Mu na spotkanie. Maria za\u015b siedzia\u0142a w domu. Marta rzek\u0142a do Jezusa: „Panie, gdyby\u015b tu by\u0142, m\u00f3j brat by nie umar\u0142. Lecz i teraz wiem, \u017ce B\u00f3g da Ci wszystko, o cokolwiek by\u015b prosi\u0142 Boga”. Rzek\u0142 do niej Jezus: „Brat tw\u00f3j zmartwychwstanie”. Rzek\u0142a Marta do Niego: „Wiem, \u017ce zmartwychwstanie w czasie zmartwychwstania w dniu ostatecznym”. Rzek\u0142 do niej Jezus: „Ja jestem zmartwychwstaniem i \u017cyciem. Kto we Mnie wierzy, cho\u0107by i umar\u0142, \u017cy\u0107 b\u0119dzie. Ka\u017cdy, kto \u017cyje i wierzy we Mnie, nie umrze na wieki. Wierzysz w to?”. Odpowiedzia\u0142a Mu: „Tak, Panie! Ja wci\u0105\u017c wierz\u0119, \u017ce\u015b Ty jest Mesjasz, Syn Bo\u017cy, kt\u00f3ry mia\u0142 przyj\u015b\u0107 na \u015bwiat”.<\/strong><\/p>\n

 <\/p>\n

Czy kiedy\u015b widzieli\u015bcie ludzi, kt\u00f3rzy nie potrafi\u0105 odpoczywa\u0107? Nie dlatego, \u017ce nie chc\u0105 – nie umiej\u0105. Zajmuj\u0105 si\u0119 czym\u015b, co jest sprzeczne z ich prawdziwymi pragnieniami i z tym, co podpowiada im sumienie. My\u015bl\u0119, \u017ce w\u0142a\u015bnie taka wewn\u0119trzna walka Marty popchn\u0119\u0142a j\u0105 do szczerego podzielenia si\u0119 swoimi uczuciami. Marta mia\u0142a wielki zaszczyt s\u0142u\u017cy\u0107 Jezusowi, a wi\u0119c i szans\u0119 siedzie\u0107 z Nim przy jednym stole.<\/p>\n

 <\/p>\n

Z dzisiejszej Ewangelii czytamy, \u017ce: „w dalszej ich drodze zaszed\u0142 do jednej wsi”. On by\u0142 w drodze. G\u0142osz\u0105c Dobr\u0105 Nowin\u0119 chodzi\u0142 przez miasta i wioski, zatrzymuj\u0105c si\u0119 u swoich przyjaci\u00f3\u0142, mo\u017cliwie, \u017ce i na nocleg… My tu, na Syberii, cz\u0119sto je\u017adzimy do naszych parafian, \u017ceby odprawi\u0107 Msz\u0119 \u015awi\u0119t\u0105 w ich miastach, kt\u00f3re s\u0105 daleko od Ko\u015bcio\u0142a. W tym tygodniu, na przyk\u0142ad, przejechali\u015bmy samochodem prawie 2000 km. W tych miejscowo\u015bciach, gdzie na razie nie ma nawet kaplicy, ludzie przyjmuj\u0105 nas w swoich mieszkaniach. I cz\u0119sto, kiedy jemy razem kolacj\u0119, zaczyna si\u0119 bieganina. Co\u015b trzeba przygotowa\u0107, przynie\u015b\u0107, zabra\u0107… – wszystko, \u017ceby go\u015bciom by\u0142o dobrze. Owszem, to wielka manifestacja mi\u0142o\u015bci, ale czasem brakuje tego, by otworzy\u0107 swoje serce na drugiego cz\u0142owieka.<\/p>\n

 <\/p>\n

„Marta za\u015b uwija\u0142a si\u0119 oko\u0142o rozmaitych pos\u0142ug”.<\/p>\n

Kiedy wyobra\u017cam sobie kobiet\u0119, kt\u00f3ra troszczy si\u0119 o kuchnie, o go\u015bci, o sztu\u0107ce, talerze i dania, nie mog\u0119 wyobrazi\u0107 sobie jej oczu – one s\u0105 ukryte – patrzy na rzeczy, ale nie zawsze na ludzi. Tak chyba by\u0142o i z Mart\u0105. A dzisiejszy psalm akurat m\u00f3wi o skupieniu na Bogu, o komunikacji z Nim i w\u0142a\u015bnie o tym spojrzeniu: „Sp\u00f3jrzcie na Niego, a rozpromienicie si\u0119 rado\u015bci\u0105, oblicza wasze nie zap\u0142on\u0105 wstydem”. Chodzi o spojrzenie mi\u0142o\u015bci, z kt\u00f3rego musz\u0105 si\u0119 zaczyna\u0107 czyny – nie odwrotnie. O tym w\u0142a\u015bnie m\u00f3wi Jezus, odpowiadaj\u0105c Marcie: „…martwisz si\u0119 i niepokoisz o wiele, a potrzeba ma\u0142o albo tylko jednego”.<\/p>\n

 <\/p>\n

\"\"„Maria obra\u0142a najlepsz\u0105 cz\u0105stk\u0119, kt\u00f3rej nie b\u0119dzie pozbawiona”. Na przyk\u0142adzie Marii Mistrz stawia poprzeczk\u0119 Marcie ale te\u017c i nam. Je\u017celi kiedy\u015b obserwowali\u015bcie muzyk\u00f3w, kt\u00f3rzy graj\u0105 na instrumentach, to zapewne zauwa\u017cyli\u015bcie jak s\u0105 zwi\u0105zani z instrumentami – wydaje si\u0119, \u017ce oni je czuj\u0105. Pan B\u00f3g chce, \u017ceby\u015bmy te\u017c Go czuli, \u017ceby\u015bmy mogli nadawa\u0107 z Nim \u201ena jednej fali\u201d, \u017ceby\u015bmy w naszym codziennym \u017cyciu nie przestawali Go mi\u0142owa\u0107.<\/p>\n

 <\/p>\n

W dzisiejszym pierwszym czytaniu Pan B\u00f3g szczeg\u00f3lnie zwraca nasz\u0105 uwag\u0119 na mi\u0142o\u015b\u0107. Tej mi\u0142o\u015bci, o kt\u00f3rej s\u0142yszymy dzisiaj, nie mo\u017cemy zobaczy\u0107 w ludziach, kt\u00f3rzy nie znaj\u0105 Boga, ale mo\u017cemy im j\u0105 da\u0107: „… je\u015bli B\u00f3g tak nas umi\u0142owa\u0142, to i my winni\u015bmy mi\u0142owa\u0107 si\u0119 wzajemnie”. To ta mi\u0142o\u015b\u0107, kt\u00f3r\u0105 my bierzemy od Boga, i jeste\u015bmy zobowi\u0105zani j\u0105 przekaza\u0107. Wtedy ona pomno\u017cy si\u0119 w nas i rozprzestrzeni si\u0119 jako \u015bwiadectwo o Bogu, Kt\u00f3ry jest mi\u0142o\u015bci\u0105.<\/p>\n

Ilia<\/p>\n

 <\/p>\n