{"id":23357,"date":"2025-01-17T08:45:34","date_gmt":"2025-01-17T07:45:34","guid":{"rendered":"https:\/\/gaudiumetspes-blog.pl\/?p=23357"},"modified":"2025-01-17T17:15:30","modified_gmt":"2025-01-17T16:15:30","slug":"uzdrowienie-duszy","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/gaudiumetspes-blog.pl\/index.php\/2025\/01\/17\/uzdrowienie-duszy\/","title":{"rendered":"Uzdrowienie duszy"},"content":{"rendered":"

NIech b\u0119dzie pochwalony Jezus Chrystus!\u00a0<\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

Pozdrawiamy serdecznie z Syberii.\u00a0<\/span><\/p>\n

Dzi\u015b rozwa\u017canie przygotowa\u0142 dla nas ks. Pawe\u0142, kt\u00f3ry szcz\u0119\u015bliwie wr\u00f3ci\u0142 do nas. Wr\u00f3ci\u0142, poniewa\u017c ks. Pawe\u0142 zmuszony jest po trzech miesi\u0105cach pobytu w Rosji jecha\u0107 do Polski, \u017ceby wyrobi\u0107 now\u0105 wiz\u0119. Ci\u0105gle nie udaje si\u0119 wyrobienie pobytu czasowego. Prosimy o modlitw\u0119 w tej sprawie. I w\u0142a\u015bnie kilka dni temu ks. Pawe\u0142 przyjecha\u0142 i dzi\u015b napisa\u0142 rozmy\u015blanie. Moje rozmy\u015blanie (ks. Marek) jest ni\u017cej w formie gadanej, czyli m\u00f3wionej, czyli S\u0142\u00f3wko z Syberii.\u00a0<\/span><\/p>\n

Zapraszam!<\/p>\n

 <\/p>\n

(Hbr 4, 1-5. 11) <\/strong><\/em>
\nBracia: L\u0119kajmy si\u0119, gdy jeszcze trwa obietnica wej\u015bcia do Bo\u017cego odpoczynku, aby kto\u015b z was nie mniema\u0142, i\u017c jest jej pozbawiony. Albowiem i my otrzymali\u015bmy dobr\u0105 nowin\u0119, tak jak i tamci, lecz tamtym s\u0142owo us\u0142yszane nie by\u0142o pomocne, gdy\u017c nie \u0142\u0105czyli si\u0119 przez wiar\u0119 z tymi, kt\u00f3rzy je us\u0142yszeli. Wchodzimy istotnie do odpoczynku my, kt\u00f3rzy uwierzyli\u015bmy, jak to Pan powiedzia\u0142: „Tote\u017c przysi\u0105g\u0142em w swym gniewie: Nie wejd\u0105 do mego odpoczynku”, aczkolwiek dzie\u0142a by\u0142y dokonane od stworzenia \u015bwiata. Powiedzia\u0142 bowiem B\u00f3g na pewnym miejscu o si\u00f3dmym dniu w ten spos\u00f3b: „I odpocz\u0105\u0142 B\u00f3g w si\u00f3dmym dniu po wszystkich dzie\u0142ach swoich”. I znowu tam\u017ce: „Nie wejd\u0105 do mego odpoczynku”. \u015apieszmy si\u0119 wi\u0119c wej\u015b\u0107 do owego odpoczynku, aby nikt nie poszed\u0142 za tym samym przyk\u0142adem niepos\u0142usze\u0144stwa.<\/strong><\/em><\/p>\n

 <\/p>\n

(Ps 78 (77), 3 i 4bc. 6-7. 8) <\/strong><\/em>
\nREFREN: Wielkich dzie\u0142 Boga nie zapominajmy<\/strong><\/em><\/p>\n

To, co us\u0142yszeli\u015bmy i poznali\u015bmy,<\/strong><\/em>
\ni co nam opowiedzieli nasi ojcowie,<\/strong><\/em>
\nopowiemy przysz\u0142emu pokoleniu,<\/strong><\/em>
\nchwa\u0142\u0119 Pana i Jego pot\u0119g\u0119.<\/strong><\/em><\/p>\n

O tym ma wiedzie\u0107 przysz\u0142e pokolenie,<\/strong><\/em>
\nsynowie, kt\u00f3rzy si\u0119 narodz\u0105,<\/strong><\/em>
\n\u017ce maj\u0105 pok\u0142ada\u0107 nadziej\u0119 w Bogu<\/strong><\/em>
\ni nie zapomina\u0107 dzie\u0142 Bo\u017cych,<\/strong><\/em>
\nlecz strzec Jego polece\u0144.<\/strong><\/em><\/p>\n

A niech nie b\u0119d\u0105 jak ich ojcowie<\/strong><\/em>
\npokoleniem opornych buntownik\u00f3w,<\/strong><\/em>
\npokoleniem, kt\u00f3rego serce jest niesta\u0142e,<\/strong><\/em>
\na duch nie dochowuje wierno\u015bci Bogu.<\/strong><\/em><\/p>\n

 <\/p>\n

(Mk 2, 1-12) <\/strong><\/em>
\nGdy po pewnym czasie Jezus wr\u00f3ci\u0142 do Kafarnaum, pos\u0142yszano, \u017ce jest w domu. Zebra\u0142o si\u0119 zatem tylu ludzi, \u017ce nawet przed drzwiami nie by\u0142o miejsca, a On g\u0142osi\u0142 im nauk\u0119. I przyszli do Niego z paralitykiem, kt\u00f3rego nios\u0142o czterech. Nie mog\u0105c z powodu t\u0142umu przynie\u015b\u0107 go do Niego, odkryli dach nad miejscem, gdzie Jezus si\u0119 znajdowa\u0142, i przez otw\u00f3r spu\u015bcili nosze, na kt\u00f3rych le\u017ca\u0142 paralityk. Jezus, widz\u0105c ich wiar\u0119, rzek\u0142 do paralityka: „Dziecko, odpuszczone s\u0105 twoje grzechy”. A siedzia\u0142o tam kilku uczonych w Pi\u015bmie, kt\u00f3rzy my\u015bleli w sercach swoich: „Czemu On tak m\u00f3wi? On blu\u017ani. Kt\u00f3\u017c mo\u017ce odpuszcza\u0107 grzechy, pr\u00f3cz jednego Boga?” Jezus pozna\u0142 zaraz w swym duchu, \u017ce tak my\u015bl\u0105, i rzek\u0142 do nich: „Czemu my\u015bli te nurtuj\u0105 w waszych sercach? C\u00f3\u017c jest \u0142atwiej: powiedzie\u0107 paralitykowi: Odpuszczone s\u0105 twoje grzechy, czy te\u017c powiedzie\u0107: Wsta\u0144, we\u017a swoje nosze i chod\u017a? Ot\u00f3\u017c, \u017ceby\u015bcie wiedzieli, i\u017c Syn Cz\u0142owieczy ma na ziemi w\u0142adz\u0119 odpuszczania grzech\u00f3w \u2013 rzek\u0142 do paralityka: M\u00f3wi\u0119 ci: Wsta\u0144, we\u017a swoje nosze i id\u017a do swego domu!” On wsta\u0142, wzi\u0105\u0142 zaraz swoje nosze i wyszed\u0142 na oczach wszystkich. Zdumieli si\u0119 wszyscy i wielbili Boga, m\u00f3wi\u0105c: „Nigdy jeszcze nie widzieli\u015bmy czego\u015b podobnego\u201d.<\/strong><\/em><\/p>\n

 <\/p>\n

Dlaczego Jezus przyszed\u0142 na ziemi\u0119 i sta\u0142 si\u0119 cz\u0142owiekiem? Czy nie m\u00f3g\u0142 z Nieba uzdrawia\u0107 i pomaga\u0107 ludziom? B\u00f3g, kt\u00f3ry jest mi\u0142o\u015bci\u0105, w swojej wielkiej dobroci chcia\u0142 by\u0107 tak blisko ka\u017cdego cz\u0142owieka \u017ce da\u0142 nam Swojego Syna. Poprosi\u0142 Go aby za nas umar\u0142 na krzy\u017cu, dla naszego zbawienia. Dlatego dla Jezusa najwa\u017cniejsze by\u0142o i jest aby ka\u017cdy cz\u0142owiek m\u00f3g\u0142 do\u015bwiadczy\u0107 tej w\u0142a\u015bnie mi\u0142o\u015bci. A mi\u0142o\u015b\u0107 objawia si\u0119 najpe\u0142niej w przebaczeniu grzech\u00f3w. Jezus uzdrowi\u0142 paralityka na pocz\u0105tku nie z choroby cia\u0142a a z choroby duszy. Bo to na duszy zale\u017cy Bogu najbardziej. Bo to dusza ludzka jest nie\u015bmiertelna. Ale \u017ceby pokaza\u0107 \u201eniedowiarkom\u201d \u017ce On jest Bogiem, uzdrowi\u0142 tak\u017ce cia\u0142o paralityka. Tylko B\u00f3g ma moc uzdrowi\u0107 dusz\u0119 i cia\u0142o cz\u0142owieka. Ale na uzdrowieniu duszy powinno nam najbardziej zale\u017ce\u0107.\u00a0<\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Chcia\u0142by zwr\u00f3ci\u0107 nasz\u0105 uwag\u0119 jeszcze na innych, bezimiennych \u201ebohater\u00f3w\u201d dzisiejszej sceny. Mianowicie czterech, kt\u00f3rzy przynie\u015bli chorego. My\u015bl\u0119 \u017ce byli jego przyjaci\u00f3\u0142mi, bo byli tak zdeterminowani \u017ceby: przej\u015b\u0107 mimo t\u0142umu, bez zniech\u0119cenia, odwa\u017cnie, oraz z pomys\u0142em jak sobie poradzi\u0107 gdy widz\u0105 przeszkody. Ka\u017cdy z nas ma takich \u201eopiekun\u00f3w\u201d. Nasi Anio\u0142owie Str\u00f3\u017cowie, kt\u00f3rzy codziennie nas nios\u0105 do Jezusa, przed Jego oblicze. Nasi prawdziwi przyjaciele, kt\u00f3rzy nie zostawiaj\u0105 nas gdy jeste\u015bmy bezsilni, i nic nie mo\u017cemy sami zrobi\u0107. A mo\u017ce i mnie dzisiaj b\u00f3g zaprasza abym by\u0142 takim bezimiennym przyjacielem, \u201eAnio\u0142em Str\u00f3\u017cem\u201d dla tych kt\u00f3rzy s\u0105 wok\u00f3\u0142 mnie?! \u00a0<\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

Dobre przygotowanie do spowiedzi, porz\u0105dny rachunek sumienia mo\u017ce by\u0107 dla nas pomoc\u0105 aby prze\u017cy\u0107 Sakrament Pokuty g\u0142\u0119boko. Jezus Mi\u0142osierny odpuszcza nam grzechy i jedna nas z Ojcem. To jest najwi\u0119kszy dar jaki Jezus daje nam \u2013 przebaczenie. Otrzyma\u0142e\u015b przebaczenie \u2013 przebaczaj, tak jak B\u00f3g. Przebaczenie jest procesem, jest decyzj\u0105 (nie jest uczuciem). Wiele os\u00f3b \u017cyje z poczuciem \u017calu, braku przebaczenia, winy. Pom\u00f3dlmy si\u0119 dzisiaj za tych kt\u00f3rym trudno jest przebaczy\u0107, o \u0142ask\u0119 przebaczenia, a dla tych kt\u00f3rzy skrzywdzili innych o \u0142ask\u0119 dobrej spowiedzi i nawr\u00f3cenia. W ten spos\u00f3b wype\u0142nimy s\u0142owa z Listu do Galat\u00f3w: jeden drugiego brzemiona no\u015bcie (Ga 6, 2). Amen.\u00a0<\/span><\/p>\n

ks. Pawe\u0142 Czelu\u015bci\u0144ski\u00a0<\/em><\/p>\n

 <\/p>\n