Szczęść Boże! Drodzy moi, w dniu wczorajszym rocznicę zawarcia sakramentalnego Małżeństwa przeżywali Katarzyna i Grzegorz Pałysowie, dobrzy i życzliwi Ludzie z Parafii w Miastkowie Kościelnym.
Dzisiaj natomiast imieniny przeżywa Ksiądz Tomasz Oponowicz – Kapłan z naszej Diecezji.
Życzę Świętującym, aby każdego dnia coraz bardziej stawali się krewnymi i przyjaciółmi Jezusa – jak to słyszymy w Ewangelii. Zapewniam o modlitwie!
A ja pozdrawiam Was z Siedlec, skąd udam się do Białej Podlaskiej, gdzie o godzinie 12:00, w Firmie KOMUNALNIK, w której przez lata pracował nasz Tato, a teram pracuje moja Siostra Ania, mam pobłogosławić (potocznie mówiąc: poświęcić) nowy budynek jako nowe miejsce pracy tejże FIRMY. Już teraz dziękuję Pani Prezes Urszuli Adamiak za zaproszenie do spełnienia tej ważnej czynności!
Po czym zamierzam znaleźć się w Lublinie, gdzie o 18:00 planuję koncelebrować Mszę Świętą w Parafii Świętego Jana Kantego. Zapraszam do łączności ze mną:
https://www.youtube.com/c/Parafia%C5%9BwJanaKantegowLublinie/streams
Drodzy moi, jeszcze raz przypominam o KODEŃSKIM WIECZERNIKU AKADEMICKIM. Czekam na zgłoszenia do czwartku, do godziny 20:00!
I przypominam, że czekam na Wasze wypowiedzi na temat rozważania Księdza Marka o Młodzieży. Naprawdę, zależy mi na tym! Zechciejcie skomentować tę głęboką analizę duszpasterską!
Drodzy moi, w Diecezji siedleckiej dzisiaj obchodzone jest Święto Rocznicy Poświęcenia Kościoła Katedralnego. Wszędzie indziej jest w liturgii wtorek 25 Tygodnia zwykłego.
Zapraszam zatem do pochylenia się nad Bożym słowem dzisiejszej liturgii. Oto słówko Księdza Marka na dziś – dotyczące wtorku Okresu zwykłego:
https://www.youtube.com/c/CatholicSurgut
Poniżej zaś – słówko Szymona Sali. Cieszę się, że wraca po małej przerwie. Ono też dotyczy wtorku Okresu zwykłego. Jak to zwykle u Szymona – konkret i głębia! Bardzo dziękuję za tę solidną robotę, będącą świadectwem głębokiej wiary Autora. Niech Pan będzie uwielbiony we wszystkim, co Szymon robi i pisze do nas!
Zatem, co dziś mówi do mnie Pan – bardzo konkretnie i osobiście? Duchu Święty, pomóż odkryć…
Niech Was błogosławi Bóg Wszechmogący: Ojciec + i Syn, i Duch Święty. Amen
Gaudium et spes! Ks. Jacek
Wtorek 25 Tygodnia zwykłego, rok II,
22 września 2026.,
do czytań: Prz 21,1–6.10–13; Łk 8,19–21
CZYTANIE Z KSIĘGI PRZYSŁÓW:
Serce króla w ręku Pana jak płynąca woda; On zwraca je, dokąd sam chce. Każdego droga zdaje mu się prawa, lecz Pan osądza serca.
Postępowanie uczciwe i prawe milsze dla Pana niż krwawa ofiara.
Dumne oczy i serce nadęte, ta pochodnia występnych jest grzechem.
Zamiary pracowitego przynoszą zysk, a wszystkich spieszących się biedę.
Gromadzenie skarbów językiem kłamliwym to wiatr ścigany, szukanie śmierci.
Dusza grzesznika pożąda zła, w jego oczach bliźni nie znajduje łaski. Gdy karzą naśmiewcę, mądrzeje prostaczek, gdy uczą mądrego, on wiedzę zdobywa.
Sprawiedliwy Bóg myśli o domu zbrodniarza, w nieszczęście wtrąca nieprawych. Kto uszy zatyka na krzyk ubogiego, sam będzie wołał bez skutku.
SŁOWA EWANGELII WEDŁUG ŚWIĘTEGO ŁUKASZA:
Przyszli do Jezusa Jego Matka i bracia, lecz nie mogli się dostać do Niego z powodu tłumu.
Oznajmiono Mu: „Twoja Matka i bracia stoją na dworze i chcą się widzieć z Tobą”.
Lecz On im odpowiedział: „Moją matką i moimi braćmi są ci, którzy słuchają słowa Bożego i wypełniają je”.
A OTO SŁÓWKO SZYMONA SALI:
Boże przykazania przeważnie kojarzą nam się z nakazami i zakazami, a ich najbardziej znanym zbiorem jest Dekalog. Jednak Boże przykazania są czymś więcej, niż tylko dziesięcioma punktami, których należy przestrzegać. Nie są zbiorem bezsensownych reguł ani ograniczeń, lecz zasadami, które sprawiają, że nasze życie nabiera smaku. Obejmują nie tylko Dekalog, ale także sposób postępowania, do którego zachęca nas całe Pismo Święte. Często nawet postępujemy zgodnie z nimi, nie zdając sobie z tego sprawy, bo są dla nas czymś naturalnym.
Możemy przekonać się o tym dzisiaj. Weźmy fragment z pierwszego czytania: Zamiary pracowitego prowadzą do zysku, a wszystkich śpieszących się – do straty. Ciężko jest się nie zgodzić z tym zdaniem, gdyż często o tym, że tak jest, przekonujemy się na własnej skórze. Zresztą, nawet potocznie używamy w tej kwestii takiego oto stwierdzenia: „Jak się człowiek śpieszy to się diabeł cieszy.”
W innym fragmencie słyszymy: Przestrzeganie prawa i sprawiedliwości lepsze dla Pana, niż krwawe ofiary. To zauważamy, gdy słyszymy o różnych aferach osób, które są blisko Kościoła, ale ich życie na to nie wskazuje. Potrafimy dostrzec hipokryzję i zdajemy sobie sprawę z tego, że nawet najpobożniejsze zachowania są niczym w obliczu niesprawiedliwego postępowania.
Słyszymy również: Kto uszy zatyka na krzyk ubogiego, sam będzie wołał, lecz nie otrzyma odpowiedzi. Czy za tym zdaniem nie kryje się mądrość? Czy można się z tym nie zgodzić?
Reguły zawarte w dzisiejszym fragmencie Księgi Przysłów przybliżają nam również obraz samego Boga, który jest suwerenny i któremu wszystko podlega. Ze słów: Serce króla – kanały wody w ręku Pana, zwraca je tam, dokąd sam zechce – dowiadujemy się, że nawet najpotężniejszy król, sprawujący władzę na ziemi, jest jedynie narzędziem w ręku Boga.
Kolejne zdanie: Każdego droga jest prawa w jego oczach, lecz Pan osądza serca – odnosi się także do nas. Niejednokrotnie potrafimy usprawiedliwiać samych siebie, jednak świadomość, że to nie my będziemy wydawać ostateczny sąd nad własnym życiem, lecz podlegamy sądowi Bożemu, sprawia, że zaczynamy patrzeć na nasze życie nie tylko przez pryzmat własnego „ja”, ale również w świetle Bożych przykazań.
Nie wystarczy jedynie znać Boże przykazania. Aby miały one sens i przynosiły – jak słyszymy w psalmie – radość: Prowadź mnie ścieżką Twoich przykazań, bo radość mi przynoszą, muszą być realnie obecne w naszym życiu i znajdować odzwierciedlenie w naszych czynach. Dzisiaj Jezus w Ewangelii jasno na to wskazuje: Moją matką i moimi braćmi są ci, którzy słuchają słowa Bożego i wypełniają je.
Łatwo jest mówić o wypełnianiu słowa Bożego. Znacznie trudniej odnaleźć się w tym wszystkim, co zostało zapisane w Piśmie Świętym. Nie o to jednak chodzi, aby nauczyć się na pamięć wszystkich przepisów i jedynie ich przestrzegać. Boże przykazania zapisane zostały dla człowieka – i z myślą o człowieku. Są drogowskazem, prowadzącym do dobra.
Żyjemy według nich często nawet wtedy, gdy nie uświadamiamy sobie tego wprost, ponieważ Bóg – oprócz tego, że zapisał swoje Prawo na kartach Pisma Świętego – wpisał je również w nasze serca. Jeśli szczerze przyjrzymy się własnemu postępowaniu, wówczas potrafimy rozpoznać, kiedy uczyniliśmy dobro, a kiedy zło; kiedy coś zaniedbaliśmy, a kiedy uparcie dążyliśmy jedynie do spełnienia własnych pragnień.
Zatem otwórzmy serca na Boże słowa, aby z serca wypełniać to, czego chce od nas Pan. Przełóżmy Boże przykazania na realne działanie, aby w ten sposób czerpać radość z życia i być przykładem radości wśród ludzi.
